در کار ِ عشق ، دوری و هجران به ما رسید
یوسف که رفت ، غُصّه ی کنعان به ما رسید
.
ما سال ها پای وصالت گریستیم
یعقوب وار ، دیده ی گریان به ما رسید
.
با زلفِ خویش زلفِ دلم را گِره بده
شاید هوای زلفِ پریشان به ما رسید
.
باید کویر میشدم و خشک میشدم
کردی دعا و این همه باران به ما رسید
.
یک لحظه چشم از دلِ بی تاب برندار
دور از تو غم، به سرعتِ طوفان به ما رسید
.
از ما همیشه دردسر ما به تو رسید
از تو همیشه رحمت و احسان به ما رسید
.
دل های ما کنار ِ شما آبرو گرفت
آقا چقدر از کرَمَت نان به ما رسید
.
ما بابِ میل تو نشدیم عاقبت ولی
لطف تو هر دقیقه و هر آن به ما رسید
.
خوب است وقت روضه تو ما را خبر کنی
شاید نوای آن دلِ سوزان به ما رسید
.
یک بار هم از نیابت ما کربلا برو
توفیق هرچه هست ز جانان به ما رسید
.
کار ِ تو و دعایِ تو و رحمتِ تو بود
حبِّ رقیه ای شدن آسان به ما رسید
