یه پنجره بایک قفس یه هنجره بی هم نفس
سهم من از بودن تو یه خاطره هست همین وبس
تواین مثلث غریب ستاره ها رو خط زدم
دارم به آخر میرسم از انور شب اومدم
یه شب که مثل مرثیه خیمه زدی به باورم
میخوام تو این سکوت تلخ صدات از یاد ببرم
بزار کوله بارم رو شونه ی شب بزارم
باید که از اینجا برم فرصت موندن ندارم
داغ ترانه تو دلم شوق رسیدن تو تنم
توحجم سرد این قفس منتظر پرزدنم
من ازتبار غزبتم از آرزوهای محال
قصه ی ما تموم شده با یه علامت سوال
