هر چه می خواهد دل تنگت بگو!!!

مهی که مزد وفای مرا جفا دانست

دلم هر آنچه جفا دید ازو وفا دانست

روان شو از دل خونینم ای سرشک نهان 

چرا که آن گل خندان چنین روا دانست

صفای خاطر آیینه دار ما را باش

که هر چه دید غبار غمش صفا دانست

گرم وصال نبخشند خوشدلم به خیال

که دل به درد تو خو کرد و این دوا دانست

تو غنچه بودی و بلبل خموش غیرت عشق

به حیرتم که صبا قصه از کجا دانست

ز چشم سایه خدا را قدم دریغ مدار

که خاک راه تو را عین توتیا دانست

تو را به گنبد  طلایت   قسم  مرا   بطلب           عجیب کرده  هوایت  دلم    مرا    بطلب

تمام  حجم    اتاق  را   گریه    می کنم            برای لمس  نگاهت  تو  هم   مرا  بطلب

هنوز رضا  رضاست ،طنین ناله ی  قلبم            شده از  غم و   ناله   خم   مرا    بطلب

حریم آسمان ابری ست  بی  نسیم شما          دلم، به  حرمت  پاک  حرم  مرا   بطلب

             به دست  صورتک  روزها  دلم  زپا  افتاد              نزدیک و نزدیک تر،ای صبحدم مرا هم  بطلب

رمیده  اهوی دل سوی  تو،  پناهش بده            غریب آشنا من  رهگذرم  مرا  بطلب

من که توقعی نداشتم...

             جز بی بهانه دوست داشتنت ...

وگاهی ... تنها گاهی ...به یادآوری مرا ...

            اما... اما... بگذریم ... همه چی تمام شد!

"چند روزه دیگه  تولده 1179 سالگی مولامونه"

"به امید این که سال دیگه نیمه شعبان آقامون اومده باشد"

...:::اللهم عجل لوليك الفرج:::...

یک روز به جایی می رسی که

          آرزو می کنی کاش کسی که دوست داشتی

                       هرگز وجود نداشت ....

روزهای سخــــ ــــــــ ــــتی رو میگذرونم !!!

وقتی که نیستی همه چیز تنـــــ ـــــــگ میشود

 نفســــ ـــــم

 دنیایــــــ ـــــم

 دلـــ ـــــ ــــ ــم !

چقدر سخته دلـــــــ ـــــــتو بشکونن

 غرورتـــــ ـــــو بشکونن

 قولاشـــ ــونو بشکونن

و

تو بخوای حداقل بغضتو سالـــــــ ــــــم نگه داری

اما نتونـــ ـــــ ـــی . . .

لغت نامه هاى دنیا را باید آتش زد !

جلوى واژه ى نبـــــ ــــودن نوشته اند :

“عــــ ــــدم حضور شخصى یا چیزى”

؛ همین !

چقدر نبودن تـــ ـــــــ ــو را ســـ ــــ ـــــاده فرض مى کنند

چه اشتباه بزرگیست

تلخ کردن زندگی خود

برای کسی که در دوری ما

شیرین ترین  لحظات زندگیش را

سپری می کند !!!

 شوق مهدی

الا يا ايّها المَهدى مدامَ الوَصل ناوِلها                                         كه در دوران هجرانت بسى افتاد مشكلها

صبا از نكهت كويت نسيمى سوى ما آورد                              ز سوز شعله شوقت چه تاب افتاد در دلها

چو نور مهر تو تابيد بر دل‏هاى مشتاقان‏                                   ز خود آهنگ حق كردند و بربستند محملها

 پیچ و خم روزگار

گر که پیچ و خم روزگار بگذارد

اگر که سختی این انتظار بگذارد

هنوز هست سَری تا که دستهایش را

به دست خاک قدم های یار بگذارد

خدا نصیب من بی قرار چشمی کن

که روی خویش به پای نگار بگذارد

مرا به حکم دل امکان ندارد این خورشید

میان ظلمت شبهای تار بگذارد

به من نمی رسد آن غمزه ای که وقتش را

کنار یک دل شب زنده دار بگذارد

اگر که خلق رهایم کنند حرفی نیست

مرا خدا نکند او کنار بگذارد

برای گریه به دست بریده سقّا

میان مجلس روضه قرار بگذارد

خدا کند که بیاید اگرچه بعد از ما

برای فاطمه سنگ مزار بگذارد

  ساعات عمر من همگی غرق غم گذشت

  دست مرا بگیر که آب از سرم گذشت

  تا کی غروب جمعه ببینم که مادرم

  یک گوشه بغض کرده که این جمعه هم گذشت

  مولا ، شمار درد دلم بی نهایت است .

  تعداد درد من به خدا از رقم گذشت .

مطمئنا حالا راحت تر از قبل زندگی می کنم و زندگی می کند!

فراموش کردن برایم مهم نیست دلم میخواهد همیشه یادش باشم اما بخشش نه...

نمی دانم در پس این کویر خشک آیا کسی باز هم چشم انتظارم  هست؟

وقتی خودم هم بیخیال خودم شدم

ما با تو که روبرو شدیم آقا جان!
پیش تو بی آبرو شدیم اقا جان!

خواندیم تو را و خودمان خوابیدیم
چوپان دروغگو شدیم آقا جان!

نه شرم و حیا، نه عار داریم از تو
اما گله بی شمار داریم از تو

ما منتظر تو نیستیم آقاجان
تنها همه «انتظار» داریم از تو

بیا تمامش کنیم....

 همه چیز را....

 که نه من سد راه تو باشم و نه تو مجبور به ماندن....

 نگران نباش....

قول میدهم کسی جای تو را نمیگیرد...

 اما فراموشم کن.....

بخند... تو که مقصر نبودی...

 من این بازی را شروع کردم... خودم هم تمامش میکنم...

 میدانی؟؟؟؟؟؟؟؟

 گاهی نرسیدن زیباترین پایان یک عاشقانه است....

 بیا به هم نرسیم...!!!!!