هر چه می خواهد دل تنگت بگو!!!

--------------------------------------------------------------------------

بابا خسته ام

خسته ام ازحرف هـای تکراری  

 خـسته ام ازلبخـــــند اجباری

خسته ام ازبغـــض های بیهوده   

 خسته ام ازغم های نیاسوده

خســته ام ازتلخی شـــــبــــها   

خســـــته ام ازدیدن رویـــــــا

خســـــته ام بـــــس کشـیـــدم غـــم هـرنـاکـسی

خــــــسته ام بس کـه نـالــــیدم دربـــــی  کسی

خسته ام ازقلبـــــهای دردست ها بازیـچــه شده

خـــــــسته ام ازقلب های شـکسـتـه درمان نشده

خســــته ام ازگـــــریــــــــه هــــای زار وزار

 
خسته ام ای خدا؟چــرامنــونمیرســونی به دیـدار؟

چرازمــــونه بد شده؟ 

مگــــــــه اخرش کجاست؟

که جـــــــوون ها ناپاک شدن؟

مگه همه آخـــــــــرش خاک نشدن؟

اونی کــــــه شعار میداد!!!

پول داره ازهـــــــمه سرتره...

چـــــی شده؟حــــالا کجاست؟

آیاتوقـــــبربه ســـــــرمیبره؟

اونـــی که یه روزهمدمم بود

وصــــله این تنم بود

بااینکه الآن توخاکه...

اما خیلی خیلی پاکه پاکه...

راهش همیشه جاوید...

کسی مثل اون ندید...

دوستش دارم چون پاکه...

هرچندالآن توخاکه...

ای پدر ای بهترین آهنگ زیبای غزل / ای پدر ای سرزمین پای و عشق زحل

ای پدر ای مهربان سر افراز زندگی / نام جاوید تو ماند بر زمین و زندگی

پدرعزیزم روزت مبارک

پدر ای چراغ خونه! مرد دریا، مرد بارون
با تو زندگی یه باغه، بی تو سرده مثل زندون
هر چی دارم از تو دارم ، تو بهار آرزوها
هنوزم اگه نگیری، دستامو می افتم از پا

با سلام . « آه مجنون بوی لیلی می دهد » . این مصرع ارزشمند همان عارفی است كه شاید این جمعه بیاید ، شایدش ، آنقدر گل كرد كه در همه جا به گوش می شنوی و یا به چشم می بینی . همان دلسوخته ای كه رهبر و مقتدایش ، او را آزاده و بسیجی نامید . آزاده نه از این رو كه اسیر دشمن شده باشد بلكه از آن رو كه اسیر نفس خویش نشد و گامی برای خود برنداشت . و بسیجی خواندش مولای بسیجیان ، چون در دفاع از حریم ولایت هیچگاه كم نگذاشت و زبان سرخش خاموش نشد . اكنون دیگر استاد عزیز ما ، در میان ما نیست كه برایمان بخواند كه : بی سر و سامان توام یا حسین (ع) / دست به دامان توام یا حسین (ع) . بعد از دوم خرداد 76 ، همیشه می گفت : من سوم خردادی ام و چه زیبا در سپیده دم صبح سوم خرداد هشتاد و چهار تنهایمان گذاشت و آسمانی شد تا ما بهتر معنی این اشعارش را درك كنیم ، آنجا كه در روزهای آخر در بیمارستان می فرمود : دست افشان ، پای كوبان می روم / بر در سلطان خوبان می روم / می روم بار دگر مستم كند / بی سر و بی پا و بی دستم كند / می روم كز خویشتن بیرون شوم / در پی لیلی رخی ، مجنون شوم . حال او رفت و ما با یاد و صدا و خاطره او تنهای تنها مانده ایم . این وبلاگ هر چند كم و ناقابل ، با نیت نشر آثار او شكل گرفت و نامش شد : « آه مجنون بوی لیلی می دهد » . به امید آنكه بوی لیلا از این آه مجنون استشمام شود . اگر بویی از لیلای من به مشامتان رسید ، یادی كنید با صلواتی بر محمد(ص) و آل محمد(ص) از لیلای عزیز و فقید ما كه آه آن عزیز نیز ، بوی لیلای دیگری می داد . بوی ناب محمد (ص) و آل محمد(ص) كه لیلای عالمیان اند .
 

دوستان راسخوني

هم اكنون مشهدبارون ميادوهواي بهاري داره خودشونشون ميده درسته كمي دلگيره امازيراين بارون ميشه دعاهايي كردميگن هركي زيربارون هرچي ارزوداره ميتونه بكنه.نظرشماچيه؟

چه سنگدل است سیری که گرسنه ای را نصیحت

می کند تا درد گرسنگی را تحمل نماید.

چون ماهیان برکه‌ام، بی‌تاب ماهم یا رضا !
از عاشقانِ «عاشقی با یک نگاهم» یا رضا !
 
من خوب می‌دانم بدم اما دوباره آمدم
خاکیِ راه مشهدم پس سر به راهم یا رضا !
 
به به! چه می‌آید به هم ترکیب ما، آخر بر آن
صحن سفید مرمرت، خالی سیاهم یا رضا !
 
وقت نظر بر گنبد و گلدسته‌های عرشیت
افتاده با عمامه‌ها از سر کلاهم یا رضا !
 
تو شرط مستی هستی و هستم ز نیشابوریان
در صحن جمهوری اگر «مشروطه‌خواه»م یا رضا !
 
مشروطه و مشروعه را دادم به دست عاقلان
در مجلس مستان تو با پادشاهم یا رضا !
 
یادم نمی‌آید یکی از دردهای بی حدم
شکر خدا پهلوی تو من روبراهم یا رضا !
 
از ماه زیباتر تویی، از نوح آقا تر تویی
با اینکه بدنامم ولی دادی پناهم یا رضا !
 
من در بهشتم پس قسم ساقی! به سقاخانه‌ات  
حتما کشیده دست تو خط بر گناهم یا رضا !
 
پیش ضریحت پیشتر خیر دو عالم خواستم
عمریست من شرمنده‌ی آن اشتباهم یا رضا !
 
یا ضامن آهو! بگو صیاد آزادم کند
تا صحن آزادی شبی باشد پناهم یا رضا !
 
از آب سقا خانه‌ات یک جرعه نوشیدم ببین
«رَستم از این بیت و غزل» من مست مستم یا رضا !

التماس دعای فراوون جناب farshon

به سرا غ من اگر می آیی تند و آهسته فرقی ندارد

چینی نازک تنهایی ام...

خیلی وقت است که شکسته...

حواست به جلوی پاهایت باشد

دیگر خوردش نکنی

سلام..یه وقتایی یه جاهایی یه کسایی رو میبینیم که یاد یه چیزی می افتیم..همون که اما سجاد علیه السلام در موردش میگه ادما تا دارنش قدرش رو نمیدونن وقتی از دستش دادن تازه میفهمن که چی داشتن..اره درسته سلامتی رو خیلی وقتها یادمون میره شکرش رو به جا بیاریم..خیلی وقتها هواسمون به خیلی چیزها نیست..این جمله رو هممون بلدیم هر نفسی که فرو می رود ممِدّ حیات است و چون بر می آید مفرِّح ذات ، پس در هر نفس دو نعمت موجود است و بر هر نعمت شکری واجب..خداییش در طول روز..نه اصلا در طول هفته..نه در طول ماه..اصلا اینها نه در طول سال انصافا چند بار میگیم خدا رو شکر که سالم هستیم..تا الان گفتی خدا یا اگه چشم نداشتم هیچ وقت نمیتونستم ببینم ،تا حالا گفتی خدایا میشد که من الان جای فلان جوون باشم روی تخت بیمارستان که داره با تموم وجودش درد میکشه..تا حالا چند بار تو خلوت خودمون زانو بغل گرفتیم فکر کردیم دو دو تا چهارتا کردیم که اون بچه ای که در ارزوی داشتن یه تار مو هست میشد من جای اون باشم..به خدا بچه ها کاش ما ادما اون مهربونی رو که تو وجود هممون هست رو شکوفا میکردیم..من و شما جوونیم..بیاید قرار بگذاریم حداقل چند ماه یک بار سالی یک بار برین تو بیمارستانها مخصوصا کودکان..بریم ببینیم میشد ما جای اون باشیم..

ديگر دل نخواهم بست

دوست نخواهم داشت

ديگر احساس را از هيچکس تمنا نخواهم کرد

گرچه محتاج احساسم ، گرچه محتاج تسکينم

سهم من ازعشق آنکس که اميد محبت داشتم سراسر اشک و

دلتنگيست

ديگر چه انتظار عشق ورزيدن از آنکس که ژرف نگاهم را نمي فهمد

تنهايم گذاشت آنگه که نيازمند احساس بودم

دستانم را نفشرد آنگاه که تن سردم محتاج گرما بود

به انزوا مي روم

به آن ژرفترين ژرفا

آنجا با خاطراتش زنده خواهم بود، غيابش را حس نخواهم کرد

لااقل آنجا آرزوهايم را در آغوش ديگري نمي بينم...

مجنون دیوانه

دمش گرم .........

باران را میگویم...

به شانه ام زد و گفت: خسته شدی....

امروز را تو استراحت کن....

من بجای تو میبارم.