پلک زدن زیاد شنونده ، نشانده عدم تمرکز اوست .
نتیجه تحقیقات جدید نشان می دهد سخنرانان با نگاه کردن به چشمهای شنونده می توانند دریابند که آیا شنونده تمرکز حواس دارد و فرد مقابل واقعا به ما گوش می‌دهد یا خیر . پژوهشگران کشف کردند که پلک زدن می‌تواند به عنوان یک نشانه در مورد بی‌توجهی دیگران به ما در هنگام صحبت کردن ، مورد استفاده قرار گیرد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از خبرگزاری فرانسه ، بررسی‌های محققان دانشگاه واترلو در اونتاریو می گویند وقتی تمرکز نداریم، بیشتر پلک می‌زنیم.
به عبارت دیگر بستن چشم‌ها بیش از حد معمول نشانه آن است که فرد در حال فکر کردن به چیز دیگری است و توجهی به شما ندارد.محققان برای اثبات این موضوع از ۱۵ داوطلب خواستند مطالبی را روی صفحه رایانه مطالعه کنند و یک دوربین حالات چشمی آنها را زیر نظر گرفت بررسی‌ها نشان داد افرادی که تمرکز نداشتند بیش از سایرین پلک می‌زنند این روش یک حرکت خود کار مغزی برای کاهش انتقال اطلاعات به مغز است.
به عبارت دیگر وقتی مغز خسته می‌شود به چشم فرمان بسته شدن می‌دهد تا اطلاعات کمتری وارد شود.
تمرکز واقعی یعنی اینکه اگرشما درطول روزبه پنج فعالیت مختلف مشغولید، درهرفعالیت صرفاً به آن فکرکنید و از افکار مربوط به کارهای دیگرآسوده باشید
تمرکز هرشخص به نسبت کاهش عوامل حواس پرتی او افزایش می یابد و بنا به تغییرات موقعیت ذهنی و محیطی اوتغییرمی کند. درنتیجه شما هیچ گاه ازیک میزان مشخص وثابت تمرکز برخوردارنیستند. به محض آنکه محیط شما عوض شود و یا شرایط ذهنی شما تغییرکند، میزان تمرکزشما بریک مطلب تغییرمی کند.
پژوهشگران می گویند تمرکز حواس به هیچ وجه ذاتی نیست. ما ژن مشخصی برای تمرکزدرمغزنداریم و هیچ یک ازما با تمرکز مادرزاد به دنیا نیامده ایم.
اگرچه برخی از والدین، رفتارنوزاد خود را هنگامی که محکم شیشه ی شیررا در دست گرفته، به آن نگاه می کند و شیر را می مکد، تمرکز حواس تلقی می کنند و می پندارند که کودکشان ازتمرکز ذاتی برخورداراست.
رفتار کودک صرفاً پاسخی بازتابی به محرک که شیشه ی شیر یا سینه ی مادراست، می باشد و هیج نوع تفکری درآن صورت نمی گیرد چرا که هنوز مراکزعالی مغز، کنترل رفتارکودک را به دست نگرفته اند و بنابراین تعبیر رفتارکودک به تمرکز حواس کاملاً بی اساس است.
آنچه مسلم است استعداد بالقوه ی تمرکزحواس درهمگان وجود دارد و مانند هراستعداد دیگر می توان آن را درخود رشد داد و پروراند. شما به راحتی می توانید این خصلت همگانی را درخود تربیت کنید و به عالی ترین مراتب خویش برسانید.
نتایج این تحقیق در مجله psychological science منتشر شده است .
