دستهبندی موضوعی آیات و روایات مرتبط با روزه به شرح زیر است:
۱. وجوب روزه
۲. روزه در امتهای پیشین
۳. روزه، سرچشمه تقوا و پرهیزکاری
۴. روزه در ایام معین (ماه رمضان)
۵. معافیت مریض، مسافر و ناتوان از روزه
۶. خیر بودن روزه برای انسانها
۷. موسم روزه در ماه رمضان
۸. هدف از تشریع روزه
۹. حلال بودن همسر در شب برای روزهداران
۱۰. مدت روزه از سپیده صبح تا شب
۱۱. فضیلت روزه و قیام در ماه رمضان
۱۲. پاداش روزهداران
۱۳. فضیلت جمعه در ماه رمضان
۱۴. فضیلت جمعهای ماه رمضان
۱۵. اجر فراوان روزهداران
۱۶. دعای روزهدار مستجاب است
۱۷. روزه، عبادتی ویژه برای خدا
۱۸. روزه، سپری در برابر آتش جهنم
۱۹. روزه، عامل تقویت اراده و تقوا
۲۰. روزه، یادآور قیامت
۲۱. رمضان، ماه رسیدگی به محرومان
۲۲. روزه، زکات بدن
۲۳. روزه، عامل سلامتی
۲۴. روزه، عامل اخلاص
۲۵. روزه، عامل تقویت عواطف انسانی
۲۶. روزه، عامل تقویت اراده
۲۷. روزه، زمینهساز عدالت اجتماعی
۲۸. روزه، یادآور قیامت
۲۹. رمضان، ماه رسیدگی به محرومان
۳۰. روزه، زکات بدن
۳۱. روزه، عامل سلامتی
۳۲. روزه، عامل اخلاص
۳۳. روزه، عامل تقویت عواطف انسانی
۳۴. روزه، عامل تقویت اراده
۳۵. روزه، زمینهساز عدالت اجتماعی
این دستهبندی نشاندهنده اهمیت و جایگاه روزه در اسلام و تأثیرات عمیق آن بر زندگی فردی و اجتماعی انسان است.
کسانی که روزه بر آنها واجب نیست
کسی که به واسطه پیری نمیتواند روزه بگیرد، یا برای او مشقت دارد، روزه بر او واجب نیست، ولی در صورت دوم باید برای هر روز یک مد که تقریباً ده سیر است گندم یا جو و مانند اینها به فقیر بدهد.
کسی که به واسطه پیری روزه نگرفته، اگر بعد از ماه رمضان بتواند روزه بگیرد، بنابر احتیاط واجب باید قضای روزهایی را که نگرفته بجا آورد.
اگر انسان مرضی دارد که زیاد تشنه میشود و نمیتواند تشنگی را تحمل کند،یا برای او مشقت دارد، روزه بر او واجب نیست. ولی در صورت دوم باید برای هر روز یک مد گندم یا جو و مانند اینها به فقیر بدهد. احتیاط واجب آن است که بیشتر از مقداری که ناچار است آب نیاشامد، و چنانچه بعد بتواند روزه بگیرد، بنابر احتیاط واجب باید روزههایی را که نگرفته قضا نماید.
زنی که زاییدن او نزدیک است و روزه برای حملش ضرر دارد، روزه بر او واجب نیست، و باید برای هر روز یک مد طعام، یعنی گندم یا جو و مانند اینها به فقیر بدهد و نیز اگر روزه برای خودش ضرر دارد، روزه بر او واجب نیست و بنابر احتیاط واجب باید برای هر روز یک مد طعام به فقیر بدهد، و در هر دو صورت روزه هایی را که نگرفته باید قضا نماید.
زنی که بچه شیر میدهد و شیر او کم است، چه مادر بچه یا دایه او باشد، یا بی اجرت شیر دهد، اگر روزه برای بچهای که شیر میدهد ضرر دارد، روزه براو واجب نیست و باید برای هر روز یک مد طعام، یعنی گندم یا جو و مانند اینها به فقیر بدهد و نیز اگر برای خودش ضرر دارد، روزه بر او واجب نیست و بنابر احتیاط واجب باید برای هر روز یک مد طعام به فقیر بدهد و در هر دو صورت روزه هایی را که نگرفته باید قضا نماید. ولی اگر کسی پیدا شود که بی اجرت بچه را شیر دهد، یا برای شیر دادن بچه از پدر یا مادر بچه یا از کس دیگر که اجرت او را بدهد اجرت بگیرد، احتیاط واجب آن است که بچه را به او بدهد و روزه بگیرد.