سلام و عرض ادب
خیلی از تصمیم گیری های ما در دنیای واقعی و مجازی اشتباه هست.
بحثی سر خوب بودن یا نبودن اینترنت نیست چون شرایط زندگی و کار و موقعیت شغلی افراد با هم تفاوت داره، کسی که کسب و کارش به اینترنت جهانی وابسته نشده باشه قطع بودن یا وصل بودن این فضا براش فرقی نمی کنه ولی کسی که سالها برای یک محیط مجازی برای کسب درآمد وقت گذاشته، مشتری جمع کرده، بازار کارش رونق گرفته، با قطع اینترنت، یا باید منتظر وصل مجدد باشه و یا باید در محیط دیگه باز از نقطه صفر شروع کنه.
خیلی از افرادی که در شبکه های اجتماعی به عنوان مترجم، تایپیست، محقق، همکار، از افراد مختلف پروژه گرفتند، و پروژه ها رو آماده کردند علیرغم اینکه برای کار زحمت کشیدند، الان موقع تحویل نه آدرسی از فرد دارند و نه نشانی و نه هیچی!
دانشجویی که پایان نامه ش رو به صورت مجازی داده براش تایپ کنند الان نمی دونه چطور کارش رو تحویل بگیره، چطور محاسبه کنه، اصلا دوباره بده تایپ فرد قبلی ضرر نمی کنه؟؟
این ها حق الناس نیست که!!! ضرر مالی هم نیست. جبران هم نمیخواد. خدا هم راحت می بخشه!
اینقدر اطلاعات علمی سایت های داخلی تکمیله که نیاز نیست فرد برای تحقیقش دنبال سایت خارجی بره. چند روزه برای درست کردن پاورپوینت همه موندن عکس باید از کجا جستجو بزنن!! سایت های داخلی عکس میاره؟؟ من خودم یه دونه عکس توپ نقاشی سرچ زدم بذارم تو برگه سوال دانش آموز، پیدا نشد که نشد!!! دیگه شما ببین برای پاورپوینت دانشجوی پزشکی هر کسی باید دوربین دست بگیره بره از دل و روده بیمار عکس بگیره! اول محتوا رو کامل می کردن بعد قطع می کردن اینقدر آه و ناله بلند نمیشد
همین که چهار تا سایت باز بشه براشون کافیه و نشون میده که کارشون درسته. بعد ضرر تک تک افرادی که به نوعی متضرر شدن تو این دستپاچگی قطع اینترنت که حالا حالاها هم معلوم نیست وصل کنند کی جبران می کنه؟
قطع بدون جبران ضرر قطعا حق الناسیه غیرقابل جبران. تونستن تک تک متضررین رو راضی کنند سرشون رو بگیرن بالا بگن کار ما درست بود!
