خلافکاری زیر پوشش کلاه شرعی

 
hosinsaeidi
hosinsaeidi
کاربر طلایی2
تاریخ عضویت : بهمن 1394 
تعداد پست ها : 3620
محل سکونت : کرمانشاه

خلافکاری زیر پوشش کلاه شرعی

خلافكارى زير پوشش كلاه شرعى

چهره واقعى گناه هرگز با دگرگون ساختن ظاهر آن و به اصطلاح كلاه شرعى درست كردن، دگرگون نمى‏ گردد.

خلافكارى زير پوشش كلاه شرعى

خلافكارى زير پوشش كلاه شرعى

خداوند در آيه 165 سوره اعراف درباره جمعیتی از بنی اسرائیل مى ‏فرمايد: سر انجام دنياپرستى بر آنان غلبه كرد و فرمان خدا را به دست فراموشى سپردند «اما هنگامى كه تذكراتى را كه به آن ها داده شده بود فراموش كردند (لحظه عذاب فرا رسيد، و) نهى كنندگان از بدى را رهايى بخشيديم و كسانى را كه ستم كردند، به خاطر نافرمانيشان به عذاب شديدى گرفتار ساختيم» (فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَ أَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِيسٍ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ). در اينكه اين جمعيت، قانون ‏شكنى را از كجا شروع كردند، از بعضى از روايات چنين استفاده مى‏ شود كه نخست دست به حيله به اصطلاح شرعى زدند، در كنار دريا حوضچه‏ هايى ترتيب دادند و راه آن را به دريا گشودند، روزهاى شنبه راه حوضچه‏ ها را باز مى‏ كردند، و ماهيان فراوان همراه آب وارد آن ها مى‏ شدند، اما به هنگام غروب كه مى ‏خواستند به دريا بازگردند راهشان را محكم مى ‏بستند، سپس روز يكشنبه شروع به صيد آن ها مى‏ كردند و مى ‏گفتند خداوند به ما دستور داده است صيد ماهى نكنيد، ما هم صيد نكرده ‏ايم بلكه تنها آن ها را در حوضچه ‏ها محاصره نموده ‏ايم!

از این رو مجازات و كيفر الهى كه با شدت درباره اين گروه جارى شد، نشان مى ‏دهد كه چهره واقعى گناه هرگز با دگرگون ساختن ظاهر آن و به اصطلاح كلاه شرعى درست كردن، دگرگون نمى‏ گردد، حرام، حرام است، خواه صريحا انجام گيرد، يا زير لفافه ‏هاى دروغين و عذرهاى واهى. آن ها كه تصور مى‏ كنند، گناه را مى ‏توان با تغيير چهره صورى تبديل به يك عمل مجاز كرد در حقيقت خود را فريب مى ‏دهند. عيب بزرگى كه اين عمل دارد- علاوه بر زشت نشان دادن چهره مذهب- اين است كه گناه را در نظرها كوچك مى ‏كند و از اهميت آن مى ‏كاهد و افراد را چنان جسور در برابر گناه مى ‏سازد كه پس از انجام اينگونه كارها كم كم آماده براى انجام گناهان به طور صريح و آشكار مى ‏شوند.

در حدیثی حضرت على (ع) از پيامبر (ص) نقل مى‏ كند: «روزى فرا مى ‏رسد كه مردم به وسيله اموالشان آزمايش مى ‏شوند، بر خدا منت مى ‏گذارند كه ديندارند، و در عين حال در انتظار رحمت اويند و از مجازات او خود را در امان مى ‏بينند. حرام خدا را با شبهات دروغين و خيالات واهى حلال مى ‏شمرند، شراب را تحت عنوان نبيذ و رشوه را به عنوان هديه و ربا را به نام بيع، براى خود حلال مى ‏پندارند.»

 

#قرآن#کلاه_شرعی#خلافکاری

 

علی کفشگر فرزقی

 

منبع:
تفسير نمونه، ناصر مکارم شیرازی،ج‏6، ص: 422 و 427

-------------

پی نوشت:

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ ص220، آخر خطبه 156

پنج شنبه 18 مهر 1398  7:01 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها