در دفاع از حق تردید نکنیم

 
hosinsaeidi
hosinsaeidi
کاربر طلایی3
تاریخ عضویت : بهمن 1394 
تعداد پست ها : 3209
محل سکونت : کرمانشاه

در دفاع از حق تردید نکنیم

در دفاع از حق تردید نکنیم

کربلا درس تردید نداشتن در دفاع از حق را به همه انسان ها می آموزد، از این رو «کربلا الگوی همیشگی ماست.

در دفاع از حق تردید نکنیم

۱۹ شهریور ۱۳۹۸ 21 31.8 KB 1 0

در دفاع از حق تردید نکنیم

تردید، تزلزل، تذبذب و واژه هایی معادل این معنا در قلم، در قدم و در گفتار کسانی دیده می شود که یا در مسئله ای به مرز یقین نرسیده اند و یا اگر به ژرفای حقیقتی دست یافته اند، ترس در رویارویی با خطر بر باور آنان غلبه کرده است. اگر کسی به نقطه ای رسید که خداوند را قادر و قدرت مطلق بداند. «أَنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ»[1]

او را مالک زمین ها و آسمان ها بشناسد. «وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»[2]

او را حق بداند. «أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبينُ»[3]

وعده او را حق بداند. «إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ»[4]

پاداش جهاد در برابر مجاهدت در راه خدا را باور کند. «الَّذينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا في‏ سَبيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ»[5] در دفاع از حق نه تردید در قلبش راه می یابد و نه تزلزل در گام ها و موضع گیری هایش مشاهده می شود.

کربلا درس تردید نداشتن در دفاع از حق را به همه انسان ها می آموزد، از این رو «کربلا الگوی همیشگی ماست. کربلا مثالی است برای اینکه در مقابل عظمت دشمن، انسان نباید دچار تردید شود. این، یک الگوی امتحان شده است.»[6]

کربلا مثالی است برای اینکه در مقابل عظمت دشمن، انسان نباید دچار تردید شود.

5d736f24763cb.jpg

 

«عظمت کار اینجا بود که امام حسین علیه السلام، در مقابل فشار و سنگینی یک دنیای متعرّض و مدّعی، احساس تردید نکرد؛ در حالی که آدم های معمولی احساس تردید می کنند. آدم های فوق معمولی هم احساس تردید می کنند، کما اینکه بارها گفته ام عبدالله بن عباس-که یک شخصیت بزرگی است- و همه آقازاده های قریش، از آن وضع ناراحت بودند. عبدالله بن عمر و فرزندان بزرگان صحابه و بعضی صحابه از این قبیل اند.

در مدینه عدّه زیادی صحابه بودند؛ آدم های با غیرتی هم بودند –نه اینکه خیال کنید با غیرت نبودند- همان کسانی بودند که در مقابل تهاجم مسلم بن عقبه، در قضیه «حرّه» مدینه –که سال بعد[7] به مدینه حمله بردند و همه را قتل عام کردند –ایستادند؛ جنگیدند و مبارزه کردند.[8] خیال نکنید ترسو بودند؛ نه، شمشیرزن و شجاع بودند، اما شجاعت ورود در میدان جنگ، یک مسئله است و شجاعت مواجه شدن با یک دنیا، یک مسئله دیگر است. امام حسین علیه السلام این دومی را داشت.[9]

منبع: ره توشه راهیان نور، محرم الحرام 1431 ق(بصیرت)، ص40-41.

 

پی نوشت ها:

[1]. بقره: 259.

[2]. جاثیه: 27.

[3]. نور: 25.

[4]. غافر: 77.

[5]. توبه: 20.

[6]. بیانات مقام معظم رهبری، 10/4/1371.

[7]. تاریخ الیعقوبی، ج2، ص150-251.

[8]. مروج الذهب، ج3، ص69-71؛ الکامل، ج4، ص111-122.

[9]. بیانات مقام معظم رهبری، 24/9/1375.

  •  
چهارشنبه 20 شهریور 1398  2:30 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها