با سلام و عرض ادب و احترام .
بنده حدود 29 سال است در خدمت دانش آموزان هستم . اول مهر امسال گزارشی از 50اثری که نوشته ام را خودم تهیه و برای صدا و سیما فرستادم ولی بهیچ وجه قبول نکرد که پخش کند. درطی این مدت هزاران بی مهری را مشاهد کرده و باز به کار و فعالیت خود ادامه دادم . فقط سال گذشته سه چهار مقام کشور و استانی در زمینه ی درسی و فرهنگی بدست آود م ولی آموزش و پرورش و دیگر مسؤلان بر خوردی نکردند. سالهای اول تدریسم بیست کیلومتر دربرف طی می کردم تا به مدرسه ی بدون نفت و بخاری برسم کسی لب سخن نمی گشود و مشکلی را حال نمی کرد . از سال گذشته اضافه تدریس را واریز نکرده اند. و در مجموع اثری از خدمت به معلم جماعت بسیار کم رنگ است ولی اگر یک این طور بر نامه ای پیش بیاید همه مسؤل و قاضی و حاکم شرع می شوند. بهتر که اول اصل قضیه را بدانیم و بعد قضاوت کنیم .شاید به جرأت بگویم در طی این 45 سالی که بنده هم محصل و هم معلم بودم از این مسائل بسیار اتفاق افتاده ولی کسی توجه نکرده . ولی شاید آن روز فضای مجازی نموده وگرنه قیامتی می شد. بهتر است بجای حاشیه به متن بپردازیم اگر می خواهیم کشوری عاری از اینگونه مسائل داشته باشیم مدرسه را جزء زندگی همه بدانیم و معلم و چون جان خودمان . موفق باشید.
کاشکی درد بشر با تربیت گردد قرین
کاشکی کار همه زیباشود پاک ومتین
کاشکی اهل هنر بادل هنرکنندی کنند
تا به پاگردد به دنیا محفلی زیبا وزین
فی البداهه: منصور مقدم 10/9/1395
