آيا حديثي از قول آقا امام زمان (ع) هست كه در زمان آغاز غيبت كبري ايشان فرموده باشند: "از اين به بعد هر كس كه ادعا كند مرا ديده، دروغگوي بزرگي است. " در صورت معتبر بودن اين حديث، لطفاً بگوييد اين همه داستان كه كه در مورد ديدن ايشان است چيست؟
دوست عزيز!
در ابتدا شايسته است متذكر شويم كه در زمان غيبت كبري، اين گونه نيست كه مطلقاً و به طور كلي ديدن امام عصر(عليه السلام) ممكن نباشد، و آن حضرت هيچ گونه ملاقاتي با انسانها، حتي افراد شايسته و صالح، نداشته باشند. بنابراين في الجمله ملاقات آن حضرت ممكن است ولي اين ادعا از همه كس و در هر حال پذيرفته نيست، بلكه قابليت ها و شرائط خاصي مي‌خواهد كه براي هر كس فراهم نمي‌شود.
مواردي از ملاقاتهاي با امام(عج) به نقل معتبر ثابت است. كساني كه به ديدار حضرت مهدي(عليه السلام) نائل شده‌اند و يا مي‌شوند چند دسته‌اند: 1ـ كساني كه حضرت را مي‌بينند ولي نمي‌شناسند؛ چنان چه نائب دوم امام زمان(ع) فرمود: «و يرونه و لا يعرفونه»(توجهات امام عصر(عج) به مراجع ـ باقرزاده بابلي)
2ـ كساني كه حضرت را مي‌بينند و مي‌شناسند؛ مانند نائبان چهارگانه در زمان غيبت صغري، و بعضي از بزرگان دين در زمان غيبت كبري، همچون علامه بحرالعلوم.
3ـ كساني كه هم حضرت را مي‌بينند و هم با ايشان سلام و سخن دارند؛ مانند حاج علي بغدادي و علامه بحرالعلوم و مقدس اردبيلي.
4ـ كساني كه حضرت به عيادت آنها مي‌روند؛ مانند حاج ملاعباس تربتي و حاج سيد عبدالله رفيعي.
5ـ كساني كه حضرت با آنان هم سفره مي‌شوند؛ مانند آقا شيخ حسين نجفي.
در آخر به يك نكته توجه كنيد: در روايات هست كه در آخرالزمان مؤمنيني هستند كه حضرتش هميشه در زندگي آنان حضور دارند، و گويا يك لحظه از آن امام همام غافل نمي‌شوند، به گونه‌اي كه غيبت آن حضرت به منزله حضور مي با‌شد؛ يعني از مرحله "عدم بصيرت" به مرحله "بصيرت" رسيده‌اند. اينان با فضيلت‌ترين مردم دنيا هستند.
متن روايت از اين قرار است:
امام سجاد(عليه السلام) به ابوخالد كابلي مي‌فرمايند:
«مردم اهل زمان غيبت مهدي كه معتقد به امامت او هستند و منتظر ظهور او نشسته‌اند، بافضيلت ترين مردم دنيا هستند؛ زيرا خدا عقل و فهمي به آنان عطا كرده كه "غيبت" نزد آنان به منزله ظهور و "مشاهده" گشته است. آنها همانند مجاهدين در ركاب پيامبرند و از مخلصين و شيعيان صادق ما هستند؛ آنها به طور پنهاني و آشكار بسوي دين خدا دعوت مي‌كنند. آري انتظار فرج از بزرگترين اعمال است.»(منتخب الاثر، آيت الله صافي گلپايگاني، ص244)
در مورد كلمه "مشاهده" در بعضي احاديث آمده است اگر كسي ادعاي مشاهده امام زمان(عج) را كند، از او نپذيريد و او را تكذيب كنيد. مثلاً در يكي از نامه‌هايي كه امام زمان(عج) به نائب چهارم"علي بن محمد سمري" نوشته‌اند آمده است:
« بسم الله الرحمن الرحيم
اي علي بن محمد سمري تا 6 روز ديگر از دنيا مي‌روي در مورد"نيابت" كسي را تعيين نكن زيرا غيبت ثانيه ـ يا تامه ـ شروع مي‌شود تا زماني كه خدا اجازه ظهور دهد؛ و اين پس از آن است كه دلها سخت شود و بي عدالتي زمين را فراگيرد. به زودي كساني از شيعه ادعاي مشاهده مي‌كنند بدانيد هر كس قبل از خروج سفياني و صيحه آسماني چنين ادعايي كند دروغگوي فريبكار است "و لا حول و لا قوة الا باالله العلي العظيم".»
معنا و مفهوم مشاهده در اين گونه احاديث و توقيعات به معناي ديدن تنها نيست، بلكه به معني آن است كه كسي ادعا كند او امام زمان(عج) را ديده و امام او را به عنوان نايب خود و نماينده خاص خود تعيين كرده‌اند. پس آنان كه قبل از "خروج سفياني و صيحه آسماني"، ادعاي نيابت خاص و سفارت از طرف امام زمان(عج) را مي كنند بايد تكذيب شوند.
والسلام- مشاوره مذهبي ـ قم.
