کنار قدمهای جابر(ویژه اربعین)

مداحی زیبای ملاباسم - من الیسر یاعباس(اربعین) - باترجمه

 ملاباسم-اربعین

گام هایم به سوی تو با توسل می آیند-ملاباسم

خواستم این اربعین را کربلا باشم ، نشد

از نجف، پای پیاده… کربلا باشم ، نشد

زائران بین نمازی در حرم یادم کنید

هر نمازی خواستم در کربلا باشم ، نشد . . .

تعدادی از جملات کوتاه و برگزیده ی مقام معظّم رهبری درباره اربعین:

1 - اربعین در حادثه‌ی كربلا یك شروع بود؛ یك آغاز بود. بعد از آنكه قضیه‌ی كربلا انجام گرفت- آن فاجعه‌ی بزرگ اتفاق افتاد- و فداكاری بی‌نظیر ابا عبد اللَّه (علیه‌السّلام) و اصحاب و یاران و خانواده‌اش در آن محیط محدود واقع شد، حادثه‌ی اسارتها پیام را باید منتشر می‌كرد و خطبه‌ها و افشاگری‌ها و حقیقت‌گوئی‌های حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) و امام سجّاد (علیه الصّلاة و السّلام) مثل یك رسانه‌ی پرقدرت باید فكر و حادثه و هدف و جهت‌گیری را در محدوده‌ی وسیعی منتشر می‌كرد؛ و كرد.(  ۱۳۸۷/۱۱/۲۸ )

2 - مبارزه ادامه پیدا كرد؛ راه باز شد. این خصوصیت اربعین است. یعنی در اربعین افشاگری هم هست، عمل هم هست، تحقق هدفهای آن افشاگری هم در اربعین وجود دارد. (  ۱۳۸۷/۱۱/۲۸ )

 3 - شروع جاذبه‌ی مغناطیس حسینی، در روز اربعین است.

جابربن‌عبداللَّه را از مدینه بلند می‌کند و به کربلا می‌کشد. این، همان مغناطیسی است که امروز هم با گذشت قرنهای متمادی، در دل من و شماست. کسانی که معرفت به اهل‌بیت دارند، عشق و شور به کربلا همیشه در دلشان زنده است. این از آن روز شروع شده است. عشق به تربت حسینی و به مرقد سرور شهیدان - سیدالشهداء - . ( ۱۳۸۵/۰۱/۰۱ )

4 - اربعین به ما درس می‌دهد، که باید یاد حقیقت و خاطره‌ی شهادت را در مقابل طوفان تبلیغات دشمن زنده نگهداشت. (۱۳۶۸/۰۶/۲۹)

5 - اساساً اهمیت اربعین در آن است که در این روز، با تدبیر الهی خاندان پیامبر(ص)، یاد نهضت حسینی برای همیشه جاودانه شد و این کار پایه‌گذاری گردید. اگر بازماندگان شهدا و صاحبان اصلی، در حوادث گوناگون - از قبیل شهادت حسین‌بن‌علی(علیه‌السّلام) در عاشورا - به حفظ یاد و آثار شهادت کمر نبندند، نسلهای بعد، از دستاورد شهادت استفاده‌ی زیادی نخواهند برد.

درست است که خدای متعال، شهدا را در همین دنیا هم زنده نگه می‌دارد و شهید به طور قهری در تاریخ و یاد مردم ماندگار است؛ اما ابزار طبیعی‌یی که خدای متعال برای این کار - مثل همه‌ی کارها - قرار داده است، همین چیزی است که در اختیار و اراده‌ی ماست. ما هستیم که با تصمیم درست و بجا، می‌توانیم یاد شهدا و خاطره و فلسفه‌ی شهادت را احیا کنیم و زنده نگهداریم.

اگر زینب‌کبری‌(سلام‌اللَّه‌علیها) و امام سجّاد(صلوات‌اللَّه‌علیه) در طول آن روزهای اسارت - چه در همان عصر عاشورا در کربلا و چه در روزهای بعد در راه شام و کوفه و خود شهر شام و بعد از آن در زیارت کربلا و بعد عزیمت به مدینه و سپس در طول سالهای متمادی که این بزرگواران زنده ماندند - مجاهدات و تبیین و افشاگری نکرده بودند و حقیقت فلسفه‌ی عاشورا و هدف حسین‌بن‌علی و ظلم دشمن را بیان نمی‌کردند، واقعه‌ی عاشورا تا امروز، جوشان و زنده و مشتعل باقی نمی‌ماند.(۱۳۶۸/۰۶/۲۹)

« باخاند ان وحي ، ازعاشورا تا اربعين»

تاليف: حشمت الله قنبري همدانى/ ناشر : اميركبير

از جمله سرفصل های کتاب "با خاندان وحی، از عاشورا تا اربعین" می توان به عناوین : حماسه‏ کربلا در کلام حضرت امام خمینی رحمة الله علیه، حماسه‏ کربلا در کلام رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی، مشعرالحرام حسین علیه السلام، شیرین زبانی قاسم، گفت و گوی حسین علیه السلام و زینب، در اثنای واقعه (عید قربان حسینی)، خطبه امام، اتمام حجت و نفرین سپاه کوفه، ملاقات با عمر بن سعد، سخنرانی حر، اغاز جنگ، حماسه‏ اصحاب، اتش زدن خیمه‏ها، شهدای خاندان رسالت، اولین مبارز علی اکبر، حماسه‏ی علی اصغر، هجوم ناجوانمردانه، تعداد شهدای کربلا، بعد از واقعه، وداع تلخ کاروان اهل بیت رسالت با سالار شهیدان و یاران باوفایش، دفن بدنهای مطهر شهدا، کوفه در انتظار اسیران، افشاگری خاندان رسالت، در مجلس یزید،  افشاگری امام سجاد علیه السلام، درخواست امام زین العابدین، حرکت از شام، خطبه‏ی امام سجاد و اربعین اشاره کرد.

می گویم از کنار زیارت نرفته ها

بالا گرفته کار زیارت نرفته ها

اشک و نگاه حسرت و تصویر کربلا

این است روزگار زیارت نرفته ها

در روز اربعین همه ما را شناختند

با نام مستعار «زیارت نرفته ها»

اما هزارمرتبه شکر خدا که هست

مشهد در اختیار زیارت نرفته ها

باب الحسین قسمت آنانکه رفته اند

باب الرضا قرار زیارت نرفته ها

گفتند شاعران همه ازحال زائران

این هم به افتخار زیارت نرفته ها

شاعر: علی رضایی
 

امروز اربعین عزیز دو عالم است
یا این که روز دوم ماه محرّم است؟
یک قافله رسیده که ره توشه اش غم است
یک قافله که قامت بانوی آن خم است
یک قافله بدون علمدار آمده
یک قافله که از سر بازار آمده

گرد و غبار چادر زن ها مشخّص است
آثار خستگی بدن ها مشخّص است
رنگ کبود و جای زدن ها مشخّص است
از آه آه و لحن سخن ها مشخّص است ...
... خیلی میان راه اذیّت شدند، آه!
چل روز اسیر داغ اسارت شدند، آه!

در این میان زنی که شبیه فرشته است
آمد ولی حجاب سرش رشته رشته است
پیداست که به او چه قدَر بد گذشته است
با اشک، روی قبر برادر نوشته است:
قبر حسین، کُشته ی عطشان کربلا
«در خاک و خون تپیده ی میدان کربلا»

من زینبم... شناختی آیا؟ بلند شو
ای نور چشم مادرم از جا بلند شو
یا که بگیر جان مرا یا بلند شو
ای سر بُریده ام! به روی پا بلند شو
برخیز و خوب دور و برم را نگاه کن
آوارگی اهل حرم را نگاه کن

هر کس رسیده محضر تو گریه می کند
دارد سکینه دختر تو گریه می کند
در پشت خیمه همسر تو گریه می کند
بالای قبر اصغر تو گریه می کند
لالایی رباب، دلم را شکسته است
آوای آب آب، دلم را شکسته است

دارد رباب صحبت سربسته با فرات
لب تشنه بود اصغرم ای بی وفا فرات!
یک لحظه هم برای رضای خدا فرات ...
... اصلاً دلت نسوخت برایم چرا فرات؟
رویت سیاه! موی سفید مرا ببین
زخم گلوی طفل شهید مرا ببین

یک اربعین بدون تو سر کردم ای حسین!
از شام و کوفه هدیه ای آوردم ای حسین!
بهتر نگاه کن به روی زردم ای حسین!
عبّاس اگر نبود که می مُردم ای حسین!
چشمان هرزه دور و بر ما زیاد بود
در شهر شام، خنده و هورا زیاد بود

با چوب خیزران لب سرخت سیاه شد
حرف از کنیز بردن یک بی پناه شد
وقتی سه ساله ی تو لبش غرق آه شد
با تازیانه پیرهنش راه راه شد
بین خرابه خاطره ها را گذاشتم
شرمنده ام که یاس تو را جا گذاشتم

چل روز پیش بود که پیشانی ات شکست
از لا به لای جمعیّتی نیزه دار و پست
دیدم که شمر آمد و بر سینه ات نشست
راه نفس نفس زدنت را به زور بست
خنجر کشید و آه... بماند برای بعد
آهی شنید و آه... بماند برای بعد

شاعر: محمد فردوسی