بیان واقعه عاشورا به شیوهها و اشكال گوناگونی تجلی پیدا كرده است كه شاید بارزترین آنها، مجالس عاشورایی باشد كه در آنها خطیب یا عالمی به بیان رویدادهای این حادثه و تلاش برای ارائه مفصل موضوعات آن میپردازد. در همین حال، برای افزودن بر شوق مردم و جذب بیشتر آنان، عنان خیالِ روایتگرانه و نقالانه را رها میكند تا در آن آسمان خیالانگیز، بیهیچ ناظر و حاضری پرواز كند و درست در همین جا است كه بسیاری از اضافات و مبالغات به اصل واقعه عاشورا راه مییابد.
«حادثه كربلا برای ما مردم، خواهی نخواهی، یك حادثه بزرگ اجتماعی است؛ یعنی این حادثه در تربیت ما، در خلق و خوی ما اثر دارد.»
«تحریفهایی كه به دست ما مردم در این حادثه صورت گرفته است، همه در جهت پایین آوردن و مسخ كردن قضیه بوده است، در جهت بیخاصیت كردن و بیاثر كردن قضیه بوده است و در این امر، هم گویندگان و علمای امت تقصیر داشتهاند و هم مردم.»
«امروز باید عزای حسین را گرفت؛ اما برای حسین در عصر ما یك عزای جدیدی است كه در گذشته نبوده است و آن عزای جدید این همه دروغها است كه درباره حادثه كربلا گفته میشود و احدی جلو این دروغها را نمیگیرد. امروز بر این مصیبتحسین بن علی باید گریست، نه بر آن شمشیرها و نیزههایی كه در آن روز بر پیكر شریفش وارد شد.»
«یك مسئولیت این است كه نهی از منكر بر همه واجب است. وقتی كه میفهمید و میدانید ـ و مردم اغلب هم میدانندـ كه دروغ است، نباید در آن مجلس بنشینید، كه حرام است؛ بلكه باید مبارزه كنید و دیگر این تمایلی است كه صاحب مجلسها و مستمعین به گیراندن مجلس دارند. مجلس باید بگیرد، باید كربلا بشود. روضهخوان بیچاره میبیند كه اگر بنا بشود هر چه میگوید از آن راستها باشد مجلسش نمیگیرد، بعد همین مردم هم دعوتش نمیكنند، ناچار یك چیزی هم اضافه میكند.»
«در حادثه كربلا، یك قسمت از تحریفاتی كه صورت گرفته است، معلول حس اسطورهسازی است.مبالغهها و اغراقهایی شده است... این حس اسطورهسازی خیلی كارها كرده است. ما كه نباید یك سند مقدس را در اختیار افسانهسازها قرار بدهیم.«و ان لنا فی كل خلف عدولا ینفون عنا تحریف الغالین و انتحال المبطلین». ما وظیفه داریم اینها را از چنگ این افسانه سازها بیرون بیاوریم.»
«عزاداری حسین بن علی واقعا فلسفه دارد، واقعا فلسفه صحیح دارد، فلسفه بسیار بسیار عالی هم دارد. هر چه ما در این راه كوشش كنیم، به شرط اینكه هدف این كار را تشخیص بدهیم بجاست.اما متاسفانه عدهای این را نشناختند، خیال كردند كه بدون اینكه مردم را به مكتب حسین علیه السلام آشنا كنیم، به فلسفه قیام حسینی آشنا كنیم، عارف به مقامات حسینی كنیم، همین قدر كه مردمی آمدند و نشستند و یك گریهای را نفهمیده و ندانسته كردند، دیگر كفاره گناهان است!»
«امام حسین علیه السلام شهید شد كه اسلام بالا برود(و اشهد انك قد اقمت الصلاة و اتیت الزكاة و امرت بالمعروف و نهیت عن المنكر و جاهدت فی الله حق جهاده) ، امام حسین كشته شد كه سنن و مقررات و قوانین اسلامی زنده شود؛ نه اینكه بهانهاي شود كه پا روی سنن اسلامی بگذارند.ما امام حسین را به صورت ـ العیاذ بالله ـ اسلام خراب كن درآوردهایم. امام حسینی كه ما در خیال خودمان درست كردهایم، اسلام خراب كن است.»
اباعبدالله كه برای مبارزه با گناه كردن قیام كرد، ما گفتیم قیام كرد كه سنگری برای گنهكاران بشود. ما گفتیم حسین یك شركت بیمه تاسیس كرد، بیمه گناه. گفت شما را از نظر گناه بیمه كردم. در عوض چه میگیرم؟ شما برای من اشك بریزید، من در عوض گناهان شما را جبران میكنم؛ اما شما هر چه میخواهید باشید.»
«من نمیدانم كدام جانی یا جانیهایی جنایت را به شكل دیگری بر حسین بن علی وارد كردند و آن اینكه هدف حسین بن علی را مورد تحریف قرار دادند و همان چرندی را كه مسیحیها در مورد مسیح گفتند، درباره حسین گفتند كه حسین كشته شد برای آنكه بار گناه امت را به دوش بگیرد، برای اینكه ما گناه بكنیم و خیالمان راحت باشد، حسین كشته شد برای اینكه گنهكار تا آن زمان كم بود،بیشتر بشود.»
لذا بعد از این انحراف،چارهای نبود جز اینكه ما فقط صفحه سیاه و تاریك این حادثه را بخوانیم،فقط رثاء و مرثیه ببینیمپس اول باید قهرمان بودنش برای شما مشخص بشود و بعد در رثای قهرمان بگریید؛ وگرنه رثای یك آدم نفله شده بیچاره بیدست و پای مظلوم كه دیگر گریه ندارد، و گریه ملتی برای او معنی ندارد. در رثای قهرمان بگریید برای اینكه احساسات قهرمانی پیدا كنید،برای اینكه پرتوی از روح قهرمان در روح شما پیدا شود و شما هم تا اندازهای نسبتبه حق و حقیقت غیرت پیدا كنید،شما هم عدالتخواه بشوید،شما هم با ظلم و ظالم نبرد كنید، شما هم آزادیخواه باشید،برای آزادی احترام قائل باشید،شما هم سرتان بشود كه عزت نفس یعنی چه،شرف و انسانیتیعنی چه، كرامتیعنی چه.اگر ما صفحه نورانی تاریخ حسینی را خواندیم،آن وقت از جنبه رثاییاش میتوانیم استفاده كنیم؛ وگرنه بیهوده است.»