دیوید لى، کاپیتان تیم والیبال آمریکا، از خبرنگاری که می خواست با او سلفی بگیرد، پرسید: اینجا همه چرا آیفون دارند؟ هر جا می رویم وقتی با ما عکس می گیرند، همه آیفون های مدل بالا در دست دارند، چقدر آیفون اینجا طرفدار دارد، نکند کارخانه آیفون در ایران است!
باید به ایشان گفت: نه تنها کارخانه آیفون، که کارخانه پورشه و بنز و مازراتی هم در ایران است!
اصلا تمام برندهای بزرگ دنیا در ایران تولید می شود!
اما اشتباه نکنید، ما ثروتمند نیستیم، ما فقیران پولداری هستیم که از شدت مصرف گرایی افسار گسیخته و اشرافیت دروغین، در حال ترکیدن هستیم...
ما به هر قیمتی باید با کلاس باشیم!
ما پنج نفری تو آپارتمان شصت متری تو هم می لولیم، اما تو آشپزخانه پنج متریمون یخچال ساید بای ساید داریم!
ما در تمام سال، بیست هزارتومن خرج کتاب نمی کنیم، اما پنج میلیون تومن برای تلویزیون ال ای دی پول می دهیم!
ما در روز ده دقیقه پیاده روی نمی کنیم، اما یه تردمیل آخرین مدل گوشه خانه مان ،خاک می خورد.
ما خودمان نیستیم!
یک کپی دست چندم از دیگرانیم!
ما حالمان خوب نیست!
و هر چی درونمان داغون تر و خرابتر و افسرده تر می شود!
بیرونمان شیک تر و خوشگلتر و با کلاس تر میشود!
هر چی غم هایمان بیشتر می شود، سرخاب و سفیداب صورتمان بیشتر می شود!
ما شبیه هدیه ی ارزان قیمتی هستیم که یک کاغذ کادوی شیک و رنگارنگ، به دورش کشیده شده است ...
یک حباب بزرگ پر شده از هیچ!
و ما امروز زندگی نمی کنیم ادای زندگی کردن را در می آوریم.
