قوانین شرکت در طرح را در این تاپیک ببینید.

دعاهای روزانه، برداشت عارفانه

بنام خدا

اللّهمّ اجْعَلْنی فیهِ محبّاً لأوْلیائِکَ                    خدایا قرار بده در این روز دوست دوستانت

اولیاء الله

همان‌طور که در آیات و روایات موجود می‌باشد اولیاء خداوند همان یاران و بندگان مخلص خداوند هستند که هیچ گاه از فرمان خداوند و رسولش سرپیچی ننمودند، شاید سوال شود اولیاء شامل چه کسانی می‌شود؟ که در جواب باید گفته می‌شود که انبیاء، ائمه معصومین (صلوات الله علیهم اجمعین) و شهدای در راه خدا و تمام عبادلله المخلصین جزو اولیای خداوند می‌باشند اما از نظر رتبه و مقام با هم متفاوتند، به طور مثال: پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) یکی از اولیای خداوند می‌باشد، اما رتبه و مقام ایشان در پیشگاه ذات اقدس احدیت مقام نبوت و رساندن رسالت است به طوری که خداوند (عزوجل) در قرآن خطاب به رسول مکرم اسلام می‌فرماید: ”قل ان کنتم تحبون الله فاتبعونی یحببکم الله و یغفرلکم ذنوبکم والله غفور رحیم”‌

منابع : سایت مفاد ، بیانات آیت الله مجتهدی تهرانی

دشمنی با دشمنان خدا

هرچه انسان بيشتر با دشمن خدا دشمني کند، بغض او نسبت به دشمن خدا قوي‌تر مي‌شود و در نتيجه محبت خدا بيشتر رشد مي‌کند و باعث مي‌شود چيزهايي که مضر به محبت خداست، از قلب دفع شود.

دشمنی با دشمن خدا

اميرمؤمنان علیه‌السلام مي‌فرمايد: إِيَّاكَ‏ أَنْ‏ تُحِبَّ‏ أَعْدَاءَ اللَّهِ‏ أو تصفيَ وُدَّك لغيرِ أولياءِ اللّه؛ مبادا دشمنان خدا را دوست بداريد! توجه به اين نکته ضروري است که حضرت نمي‌فرمايد مبادا نسبت به غير خدا يا غير اولياي خدا محبت کنيد. گاهي محبت، محبتي سطحي است و در حالتي براي انسان پيدا مي‌شود و سپس رفع مي‌شود. مثلا انسان صفت يا کار خوبي از کسي مي‌بيند و آن را  دوست مي‌دارد و بعد از مدتي آن را فراموش مي‌کند.  اين محبت  با محبت صاف و زلالي که در دل انسان برقرار مي‌شود و ثبات پيدا مي‌کند، تفاوت دارد.  حضرت مي‌فرمايد: محبت‌هاي زلال، پاک و ثابت خود را مخصوص اولياي خدا قرار بده! اما درباره غير از اولياي خدا چنين محبتي را نداشته باش! در ادامه حضرت مي‌فرمايد: ‌فَإِنَّهُ مَنْ أَحَبَّ قَوْماً حُشِرَ مَعَهُمْ؛ هر کس، افرادي را دوست بدارد با آن‌ها محشور مي‌شود. در جلسات گذشته نيز گفتيم که اين مضمون اگر متواتر نباشد، حداقل مستفيض است. به دنبال برخي از اين روايات آمده است که ولَوْ أَنَّ رَجُلًا أَحَبَّ حَجَراً لَحَشَرَهُ‏ اللَّهُ‏ مَعَه؛‏ اگر کسي سنگي را دوست بدارد، در آخرت با همان سنگ محشور مي‌شود. ما اميدواريم با تربت سيدالشهدا محشور بشويم.

دشمنی با دشمن خدا

از امام صادق سلام‌الله‌عليه نقل شده است که فرمودند: طَلَبْتُ‏ حُبَ‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَجَلَ ‏ فَوَجَدْتُهُ فِي بُغْضِ أَهْلِ الْمَعَاصِي؛ به دنبال محبت خدا رفتم تا ببينم کجا پيدا مي‌شود، و آن را در دشمني اهل معصيت يافتم. بنابراين دشمني با اهل معصيت، دل انسان را براي محبت خدا آماده مي‌کند.

دشمنی با دشمن خدا
 

دشمني با دشمنان خدا؛ لازمه محبت خدا

مُسْتَنّاً بِسُنّةِ خاتَمِ انْبیائِکَ

در این بخش از خدا می‌خواهیم تا ما را یاری رساند، برای اینکه به طریقه پیغمبر در مستحبات، دعاها و دستورات اسلام عمل کنیم، چرا که امروزه مشاهده مي شود چقدر سنتهاي پيامبر گرامي اسلام مظلوم واقع شده است و کسي اهميت زيادي بر اين سنتها قائل نيست. از خدا می‌خواهیم تا هر چه پیامبر (ص) به ما فرموده است، درباره مستحب و واجب عمل کنم و مکروهات را از خود دور و حرام را ترک کنیم.

عَاصِمَ قُلُوبِ النَّبِیین

ای خدایی که قلب پیامبرانت را حفظ می کنی

 پیامبران معصوم هستند چرا که حافظ قلب ایشان خداوند متعال است

مرا در این روز دوست دوستانت قرار ده

خدایا خودت کمکم کن که دوستان و دشمنانت را بشناسم و بتوانم آنها را از هم تشخیص دهم. خودت کمکم کن که بتوانم با دوستانت دوستی کنم. دوستانت کسانی که از دستورات و فرامینت بی چون و چرا اطاعت می کنند. بی ترس و واهمه انفاق می کنند و البته پنهانی. کسانی که رضای تو را بر رضای خلق تو ترجیح می دهند. خدایا این توفیق را نصیبم کن. الهی آمین

پيروى از سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله

باز هم مكتبى عمل كردن مطرح است. خاتم انبيا سنّت و شيوه اى دارد كه يك مسلمان بايد در مسير آن سنّتها حركت كند و از خود، رأى و شيوه اى ابداع نكند. اسلام، بر اساس تسليم و پذيرش  فرمان الهى و سنّت نبوى استوار است. سنّت و شيوه پيامبر را بايد مورد تبعيّت قرار داد. در اخلاق و آداب اجتماعى، در برخورد و معاشرت، در زهد و زندگى، در ايمان و تعهّد و تقوا، در انصاف و رعايت حق و عدالت با ديگران، در مساوات و مواسات، در خانه و جامعه، با همسر و اولاد، با مؤمنين و منافقين و كفّار، با دوستان و دشمنان. بايد سنّت و سيره رسول گرامى را مطالعه كرد و شناخت، آنگاه در آن خط حركت كرد. حركت در مسير رسالت و خطّ نبوّت، نجات بخش است. حتّى ضابطه و ملاك پذيرش خط امام هم، خط پيامبر و پيروى از سنّت و شيوه پيامبر است. زيرا كه: امامت، تداوم رسالت است و امام، جانشين پيامبر. و خط پيامبر، ديگر تضمين شده است و قلب پيامبر، معصوم است. خداوند «عاصمُ قلوب النبيّين» است، نگهبان دلهاى انبياست. قلب نبى، تجلّيگاه نور حق است. جلوه خدايى، مستقيماً در قلب پاك پيامبر مى تابد. پس...آنچه مى گويد، آنچه عمل مى كند، آنچه فرمان مى دهد، آنچه مى پذيرد، آنچه را قبول و امضا مى كند، همه رنگ عصمت دارد و بايد بدون شكّ و اضطراب، از آنچه پيامبر فرمان داده و خواسته است، بى چون و چرا، اطاعت كرد.