دعای روز دهم ماه مبارک رمضان

قوانین شرکت در طرح را در این تاپیک ببینید.

دعاهای روزانه، برداشت عارفانه

بنام خدا

توکل

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی فِیهِ مِنَ الْمُتَوَکِّلِینَ عَلَیْکَ :خدایا من را در ماه رمضان از کسانی قرار ده که اهل توکل به تو هستند، چشمم به دست این و آن نباشد.

توکل چیست؟

پیامبر گرامی اسلام(ص) تفسیر توکل را از جبرئیل سوال کرد, جبرئیل گفت: معنای توکل این است که انسان یقین کند به اینکه سود و زیان, و بخشش و حرمان به دست مردم نیست و باید از آن‌ها ناامید بود و اگر بنده‌ای به این مرتبه از معرفت برسد که جز برای خدا کاری انجام ندهد و جز او به کسی امیدوار نباشد و از غیر او نهراسد و غیر از خدا چشم طمع به کسی نداشته باشد, این همان توکل بر خدا است.( مجلسی, محمد باقر, بحارالانوار, ج 68, ص 138, ح 23)

شخصی به نام حسن بن جهم می‌گوید: خدمت امام هشتم (ع) رسیدم و عرض کردم: جانم به فدایت, حد و مرز توکل چیست؟

فقال لی ان لا تخاف مع الله احدا(همان); فرمود: توکل آن است که با اتکای به خدا از هیچ کس نترسی....

مقرّبان حضور حق

چگونه مى توان به خدا نزديك شد؟ خدا پاك است و آستانش آستانه طهارت است، و ذاتش، منزّه و مبرّا از هر عيب و كاستى. او جميل است و جمال را دوست مى دارد. او كمال محض است و موجود متكامل را مى پذيرد. به كمال قرب حق، جز با طاعت و تقوا نمى توان دست يافت.

انبيا كه حجت هاى آشكار الهى اند، مبعوث برآنند كه «بندگان» را به «مولى» نزديك سازند.

آيات الهى و امامان معصوم و اولياى خدا، همه «راهنماى قرب»اند، همه قبله نماى تقرّب و وصل اند. بيچاره آنانكه با صدها چراغ، باز هم بيراهه مى روند! به قول صائب تبريزى: غفلت نگر كه پشت به محراب كرده ايم    ،    در كشورى كه قبله نما موج مى زند

آنكه از خدا مى خواهد تا مقرّب درگاهش شود، بايد با «عبادت» و «تهجّد» و انجام فرايض و نوافل، به آن مرتبه برسد، نه با غفلت و سستى و تن پرورى و پُرخوابى.

رسول خدا صلى الله عليه و آله را خدا فرمان مى دهد تا شب ها به «تهجّد» و شب زنده دارى بپردازد، شايد به آن «مقام محمود» نائل آيد!

بايد از شيطان دور شد تا به خدا نزديك گشت. بايد از گناه و رذايل فاصله گرفت، تا فاصله با آفريدگار كم شود. بايد با سجود و ركوع، انس با خدا داشت، تا پذيرفته درگاه شد. آنكه «قرب» مى خواهد، بايد «تقرّب» هم بجويد. و آنكه «رسيدن» را مى طلبد، بايد «گام طلب» هم بردارد، با عبادت و تهجّد، با تقوا و ترك معصيت.

امام صادق عليه السلام فرمود:

يك بنده مؤمن، درحالتِ سجود، از هرحالت ديگر به خدا نزديك تر است.

و على عليه السلام فرمود:

«لايُقَرِّبُ مِنَ اللّه ِ سُبحانَهُ اِلاّ كَثرَةُ السُّجُودِ وَ الرُّكُوعِ» .

سجود و ركوع بسيار است كه سبب تقرّب به خداوند مى شود.

یا غایة الطالبین !

الهی ما را از جویندگانت قرار ده 

الهی توفیق جستن و دست یافتن به ما عطا کن

فائزین

فائز به معنای سعادتمند است که به کسی گویند که خداوند او را به واسطه عمل به دستوراتش به رحمتش وارد کرده و از عذابش دور ساخته است چنانچه در قرآن می فرماید: «قل انی اخاف ان عصیت ربی عذاب یوم عظیم» یعنی: بگو که از عذاب روز عظیم (یعنی قیامت) می ترسم که معصیت پروردگارم را انجام دهم. و در آیه بعد می فرماید: «من یصرف عنه یومئذ فقد رحمه و ذلک الفوز المبین» یعنی: کسی که از عذاب روز قیامت در امان بماند و از او عذاب برداشته شود پس به تحقیق به رحمت الهی وارد شده است که این سعادتمندی آشکار است و آنان که از معصیت پروردگار خویش اجتناب می کنند یقینا خداوند از آنان راضی است.

مقربان درگاه الهی
۱-اصلاح کننده گان بین مردم: از امام کاظم (علیه السلام) این چنین نقل شده است: «در انجیل نوشته شده خوشا به حال کسانی که میان مردم صلح و آشتی برقرار می کنند، اینان در روز قیامت مقربان درگاه حق هستند.»

۲-اخلاص و یقین در عمل: از امیرمومنان علی (علیه السلام) این چنین نقل شده است: «لازم است که شما اهل اخلاص راستین و یقین نیکو باشید زیرا این دو ویژگی برترین عبادت مقربان است.»

۳-ایمان و عقیده نیکو: در کتاب غرر الحکم از امام علی (علیه السلام) نقل شده است: «مقرب ‌ترین انسان ها به خداوند کسی است که ایمان نیکوتری دارد.»

۴- اهل صدق و راستی هستند: در کتاب غرر الحکم از امام علی (علیه السلام) نقل شده است: «نزدیکترین بندگان به خداوند، کسی است که بیش از دیگران حق را هر چند که حق به زیانش باشد، می گوید و بیش از دیگران به حق عمل می کند، هر چند که حق برخلاف باشد.»

۵-خوش اخلاق ترین افراد: در کافی از امام زین العابدین (علیه السلام) نقل شده است: «مقرب ترین شما به خداوند خوش‌ اخلاق ترین شما است.»

۶- متواضعان و فرو تنان: در کافی از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است: «یکی از وحی های خداوند به داود (ع) این بود:« ای داود! همانطور که اهل تواضع مقرب ترین مردم به خدایند متکبران دورترین مردم از خدایند

متوکلان

توکل به خدا

شک نیست که خداوند بهترین مأمن و تکیه گاه است و یاد و نام و او آرام بخش دلهای مؤمن و خداجوی . در دنیایی که مشکلات و نابسامانیهای بشری زندگی را برای انسان سخت کرده است، تنها عامل اطمینان بخش و امیدوار کننده، یاد خالق هستی و اتکا به آن یگانه است .

انسان متوکل به قدرت و حکمت خداوند باور داشته، او را به عنوان یگانه پناه مطمئن می شناسند و به آینده روشنی که برای انسانهای مؤمن و حق شناس وعده داده، ایمان قوی دارد که همین امر اعتماد به نفس و امید به آینده را در انسان متوکل افزایش و قوت می بخشد.

مقربان درگاهت

مقرّبان درگاه الهی به کسانی گفته می‌شود که توانسته‌اند به خداوند نزدیک شوند. البته از آنجا که خداوند، موجودی مادی نیست؛ لذا این قُرب و نزدیک شدن به معنای مادی آن نیست، بلکه به جهات روحانی و معنوی است. به روحانی بودن این تقرّب درقران کریم در مواردی مانند آیه شریفه «فَکانَ قابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنی‌»  اشاره شده است.
نزدیک بودن به خدا می‌تواند معنای دیگری نیز داشته باشد که بر تمام رستگاران و بهشتیان اطلاق شود؛ به این معنا که تمام انسان‌های رستگار به خداوند نزدیک شده‌اند. البته در نگاهی دیگر، تعداد معدودی از انسان‌ها نیز وجود دارند که از بهشتیان رستگار دیگر نیز مقام بالاتری دارند. این مطلب را می‌توان از برخی آیات قرآن به دست آورد؛ مانند آیات شریفه «پس اگر او از مقرّبان باشد، در رَوح و ریحان و بهشت پرنعمت است! امّا اگر از اصحاب یمین باشد، (به او گفته می‌شود:) سلام بر تو از سوی دوستانت که از اصحاب یمینند!».

احسانت

خدایا به احسانت حوائج ما را برآورده کن. خدایا ما بندگان از سر غفلت و سستی ایمان گاهی به غیر تو متوسل می شویم ولی خدایا خودت ایمانمان را قوی کن تا فقط و فقط به احسان و بخشش و نیکی خودت امید داشته باشیم نه هیچ چیز و هیچ کس دیگری. حتی کسانی که واسطه خودت هستند برای راهنمایی ما. خدایا خودت احسانت را بر ما فرو فرست. الهی آمین

توکل

توکل یکی از فضائل اخلاقی است که به معنای اعتماد کردن بنده به خدای متعال و واگذار کردن همه کارهای خود به او می باشد. البته توکل واقعی به خداوند مانع از توسل به اسباب نمی باشد و این دو لازم و ملزوم یکدیگرند. این صفت ارزشمند در صورتی حاصل می شود که انسان همه کارهایی را که در عالم هستی انجام می گیرد، از جانب پروردگار بداند و هیچ قدرتی را جز او مؤثر نداند و معتقد باشد که حول و قوه ای نیست مگر به واسطه او. اگر کسی واقعاً چنین اعتقادی داشته باشد، در دل به خدا اعتماد پیدا کرد و بر او تکیه می کند و بدین سبب توکل به خدا روز به روز زیادتر می گردد.

جوینده

یعنی کسی که پیوسته دنبال اصل و ریشه خود است و به دنبال وصل شدنش به دنبال معبود حقیقی است

غایه

نهایت یعنی ته ته کار

خدا کند انتهای کار ما هم تو باشی خدای من

شروع کارم تویی و پایانم  هم توییییییییییییییییی

ای بهترین بهرین ها

فائزین(کامروایان)

من تشنه ام اما اب نمی خواهم چون اب فقط وجود مادی من را سیراب می کند من تو را می خواهم تا ابی بر روی این روح اتش گرفته من بریزی و در اغوشت ارام بگیرم