گمراهی
در این مورد به چند حدیث از حضرت علی(ع) در باب گمراهی اشاره میکنم
1- امام علی - علیه السلام - فرمود: اُنظُرُوا أَهلَ بَیتِ نَبِیِّکم فَالزَمُوا سَمتَهُم ... لا تَسبِقُوهُم فَتَضِلُّوا، وَ لا تَتَأَخَّرُوا عَنهُم فَتَهلِکوا.
به اهل بیت پیامبرتان بنگرید و از راه و روش آنان جدا نشوید ... از آنان پیشی نگیرید که گمراه می شوید و از ایشان عقب نمانید، که هلاك می شوید.
«نهج البلاغه، خطبه 97»
2-امام علی - علیه السلام - فرمود : ألا وَإِنَّ شَرَائِعَ الدِّینِ وَاحِدَةٌ، وَ سُبُلَهُ قَاصِدَةٌ، مَن أَخَذَ بِهَا لَحِقَ وَ غَنِمَ وَ مَن وَقَفَ عَنهَا ضَلَّ وَ نَدِمَ.
همانا دستورات و شرایع دین واحد است و راههایش مستقیم. هر که در این راهها قدم گذاشت (به هدف) رسید و سود برد و هر که از پیمودن آنها بازایستاد، گمراه و پشیمان شد.
«نهج البلاغه، خطبه 120»
3 - امام علی - علیه السلام - فرمود: أَدنَی مَا یَکونُ بِهِ العَبدُ ضَالّاً أَن لا یَعرِفَ حُجَّةَ اللهِ تَبَارَک وَتَعَالی وَ شَاهِدَهُ عَلَی عِبَادِهِ الَّذِی أَمَرَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ بِطَاعَتِهِ وَفَرَضَ وَلایَتَهُ.
کمترین چیزی که بنده به واسطه آن گمراه شود، این است که حجت خدای تبارک و تعالی و گواه او بر بندگانش، یعنی کسی را که خدای عزوجل به فرمانبری او فرمان داده و (پذیرش) ولایتش را واجب گردانیده است، نشناسد.
«الکافی، ج 2، ص 415»
4 -امام علی - علیه السلام - فرمود: ضَلَّ مَنِ اهتَدَی بِغَیرِ هُدَی اللهِ.
هر که با راهنمایی غیر خدا راه جوید، گمراه شود.
«غرر الحکم، ح 5906»
