زندگی را گر توانستی به ڪام
یک نفر شیرین ڪنی...
یا توانستی زمین تشنه ای را
سرخوش از باران ڪنی...
گر توانستی تو یک مرغ گرفتار از قفس بیرون ڪنی...
یا توانستی ڪه دیوار اسارت
از بنا ویران ڪنی...
گر توانستی به خوان رنگیت
یڪ رهگذر مهمان ڪنی...
گر توانستی لباس بی ریای
عاشقی بر تن ڪنی...
"میتوانی آن زمان
فریاد ...انسان... بودنت
بر ڪوی و بر برزن کنی...