برﺍﯼ "ﺁﺩمها" ﺧﺎﻃﺮﻩﻫﺎﯼ "ﺧﻮﺏ" ﺑﺴﺎﺯ
ﺁﻧﻘــﺪﺭ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ "ﺧﻮﺏ" ﺑﺎﺵ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﯼ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ "ﮔﺬﺍشتـﯽ ﻭ ﺭﻓﺘﯽ"
ﺩﺭ ﮐﻨﺞ قلبشان ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺑﺎﺷﺪ ...
ﺗﺎ ﻫﺮ اﺯ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ "ﮐــــﺎﺵ ﺑـــﻮﺩ" ...
ﻫﺮ اﺯ ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺳﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﻨﻨــﺪ ﻭ ﺑﺨــﻮﺍﻫﻨﺪ "ﺑــﺎﺷﯽ"
ﻫﺮ اﺯ ﮔﺎﻫﯽ ﺩﻟﺘﻨﮓِ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺷﻮﻧﺪ ...
ﻣﯽﺩﺍﻧﻢ "ﺳﺨــﺖ" ﺍﺳﺖ ... ﻭﻟـﯽ ﺗﻮ ﺧـــﻮﺏ ﺑﺎﺵ
حتى اگر كسى خوبىهايت را نديد ...
و هميشه قدردانِ دل وسيع و مهربان خودت باش.
در مسير خوشبختى بمان تا عطر دلانگيز خاطراتت در گوش زمين و زمان بپيچد ...
اينگونه زندگى را زيستهاى ...