پاسخ به:دلــنـشــســته های مــــانـــدگــار و احســـاس مـــا/تاپیک با امتیاز ویژه
دوشنبه 30 اردیبهشت 1392 5:14 PM
مسلمانان مرا وقتي دلي بود
كه با وي گفتمي گر مشكلي بود
به گردابي چو مي افتادم از غم
به تدبيرش اميد ساحلي بود
دلي همدرد و ياري مصلحت بين
كه استظهار هر اهل دلي بود
ز من ضايع شد اندر كوي جانان
چه دامن گير يارب منزلي بود
هنر بي عيب حرمان نيست ليكن
زمن محروم تر كي سائلي بود
برين جان پريشان رحمت آريد
كه وقتي كارداني كاملي بود
مرا تا عشق تعليم سخن كرد
حديثم نكته ي هر محفلي بود
غزل 217 ديوان حافظ