بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

چند معنايي از جمله مسائلي است كه، برحسب سنت مطالعات زبان شناختي، در بخش معنايي دستور و به عنوان موضوعي در بررسي هاي معني شناختي قابل طرح است. در شرايطي كه يك واحد زباني چند معني پيدا مي كند، مي توان به تحليل چند معنايي در سطح تكواژ، واژه، گروه و جمله پرداخت؛ هر چند، بر حسب سنت، بحث درباره چند معنايي در سطح واژگان زبان محدود مانده است و، دست كم بر اساس اطلاع نگارنده، غير از پژوهشي اوليه در اين زمينه (قنبري 1377)، تاكنون به مسئله چند معنايي در سطوح ديگر به دقت پرداخته نشده است.

در اينجا صرفا به ذكر چند نمونه از چند معنايي در سطح تكواژ، گروه و جمله بسنده مي كنيم تا مشخص شود كه چنين شرايطي تنها در سطح واژه هاي زبان مطرح نيست. ولي، از آن جا كه بحث حاضر نيز به مسئله چند معنايي واژگاني تعلق دارد گستره گروه و جمله را رها مي سازيم و همان محدوده سنتي را مورد نظر قرار خواهيم داد.

 نسخه قابل چاپ