پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
دوشنبه 18 اردیبهشت 1391 2:49 PM
| 3 : مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني دانشگاه تربيت معلم بهار و تابستان 1385; 14(53-52 (ويژه نامه تخصصي زبان و ادبيات فارسي 5)):45-65. |
| پژوهشي در مکتوبات شرف الدين منيري |
| دبيران حكيمه* |
| * دانشگاه تربيت معلم |
|
وجود عرفاي بزرگوار پارسي گويي چون شرف الدين احمد بن يحيي منيري در شبه قاره به مرور ايام موجب آگاهي عموم مردم هند و گرايش آنان به دين مبين اسلام شده است. تلفيق عرفان اسلامي و زبان فارسي در هند، ضرورت پژوهش و بحث درباره ارزش و اهميت آثار فارسي باقي مانده در آن خطه و اهتمام در احياي آن ها را ايجاب مي کند. يکي از اين آثار گرانقدر عرفاني "مکاتيب صدي" يا صد مکتوب شرف الدين است که آن را با نثر فصيح و عالمانه فارسي خطاب به مريدان خويش نگاشته است. اين امر علاوه بر اين که گوياي بسط و گسترش عرفان اسلامي در آن خطه است، نشان مي دهد که به شهادت آثار موجود، زبان فارسي نه تنها در شهرهاي بزرگ، بلکه در اقطار و اکناف شبه قاره هند رواج داشته و زبان مجالس وعظ و محافل ادبي و عرفاني و نامه نگاري هاي دوستانه و رسمي آن ديار، زبان شيواي فارسي بوده است. بررسي و تحليل "مکتوبات" هم از جنبه ادبي و هم از لحاظ محتوا اهميت دارد، لذا در اين مقاله پس از شرح مختصري درباره احوال و آثار شرف الدين، به تحليل محتواي "مکتوبات" و ارايه نمونه هايي از چند مکتوب پرداخته شده است. |
| كليد واژه: |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |