بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

شخصيت بخشي يکي از مهم ترين صورت هاي خيال است که به شکل هاي مختلف در شعر مي آيد و معمولا با صنايعي همچون ايهام يا استخدام و حسن تعليل همراه است. شخصيت بخشي به مثابه نوعي تشبيه يا استعاره داراي دو رکن است؛ يکي شخص و ديگري شي. هر گاه ويژگي يا فعلي انساني را به شي نسبت دهيم يا به بيان ديگر در شي فرافکنيم، حاصل کار شخصيت بخشي خواهد بود. اين نوع تصويرپردازي يکي از مهم ترين وجوه زيبايي در شعر حافظ است. حافظ به شکل هاي مختلف به اشيا شخصيت انساني بخشيده و در اين کار توفيق کم نظيري داشته است. مهم ترين ابزارهاي حافظ در شخصيت بخشي به اشيا، تشبيه، استعاره و ايهامي است که در وجه شبه يا جامع استعاره يا استعاره تخييليه اي که لازمه استعاره مکنيه است وجود دارد.

 نسخه قابل چاپ