بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

مقاله حاضر از طرح پژوهشي ملي استاندارد آموزشي مشاغل روستايي در حوزه کشاورزي ايران حاصل شده است. در اين پژوهش با استفاده از روش هاي پيمايشي، اسنادي و فنون تحليل چند بعدي تعداد 2881 عنوان شغلي در شش بخش کشاورزي، شامل زراعت و باغباني، دام و طيور، شيلات و آبزيان، منابع طيعي و آبخيزداري، صنايع کشاورزي و روستايي و خدمات کشاورزي و روستايي شناسايي و طبقه بندي شده است. در اين مرحله 1851 شاغل در استان هاي کشور مورد بررسي قرار گرفتند. شناخت محتوا و ويژگي هاي فعاليت هاي کشاورزي و تحليل ابعاد محتوايي، وضعيتي، محيطي و الگويي مشاغل به منظور دستيابي به شرايط و اختصاصات برنامه آموزشي مشاغل از مهم ترين مراحل پژوهش است
با انجام تحليل هاي ترکيبي، بالاخص عاملي و خوشه اي مشخص گرديد که 8.4 درصد از مشاغل کشاورزي و روستايي مورد بررسي، کاملا سنتي هستند و از نظر ضرورت وجودي و کارکردي در طول دهه هاي اخير فرآيندي قهقرايي داشته و در حال محو شدن هستند. هم چنين 23.3 درصد در زمره مشاغل انتقالي قرار دارند و در مجموع حدود يک سوم از مشاغل مورد بررسي در زمره مشاغل سنتي (با بالا بودن ميانگين سني و ميزان بي سوادي شاغلان) قرار مي گيرند و نياز به برنامه هاي آموزشي ويژه دارند. بيشترين مشاغل مورد بررسي در زمره مشاغل درحال گذار هستند. اين نوع از مشاغل هم ويژگي هاي مشاغل مدرن و هم ويژگي هاي مشاغل سنتي را دارا هستند. مشاغل مدرن نيز 24 درصد از کل مشاغل مورد بررسي را شامل شده اند. بيش از 11 درصد مشاغل (34 عنوان شغلي) از جمله کشت گلخانه اي نيز در زمره مشاغل کاملا نوين قرار داشته اند، بر اين اساس در تدوين استانداردهاي آموزشي مشاغل، علاوه بر تکيه بر محتواي شغل، توجه به ويژگي ها و ماهيت شغلي بسيار اساسي است. به علاوه اين که، با اتخاذ اين رويه آموزشي، تحولي اساسي در شيوه و محتواي آموزش شغلي ايجاد مي شود و پيش بيني چنين تحولي در سطوح آموزش عالي نيز محتمل است.

 نسخه قابل چاپ