پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
یک شنبه 17 اردیبهشت 1391 7:48 PM
| 4 : مجله تخصصي زبان و ادبيات دانشكده ادبيات و علوم انساني مشهد (دانشکده ادبيات و علوم انساني(مشهد)) زمستان 1386; 40(4 (پي در پي 159)):69-90. |
| پژوهشي در گويش تاتي شمال خراسان و کاربرد آن در تصحيح و شرح متون ادب فارسي |
| صفرزاده حبيب* |
|
گويش تاتي رايج در شمال خراسان از سلسله گويشهاي ايراني قديم است که با گونه هاي ديگر خود به لحاظ ساختاري تفاوتهايي دارد. وجود واژگان مشترک با گويشهاي تاتي ساير نقاط از جمله آذربايجان و قزوين بيانگر اين واقعيت است که اين گويش نيز همچون ساير گونه هاي تاتي حسب نظر محققان از گويشهاي پيش از ظهور اسلام و مربوط به دوران حکومت مادها بوده است. وجود واژگان مشترک اين گويش با متون کهن ادب فارسي و کاربرد معنايي هر يک از اين کلمات در عرصه تصحيح و تفسير شعر و نثر پيشنيان ضرورت توجه به گويش را توجيه مي کند، بدون شک در آثار تحقيقي بسياري از محققان و مفسران متون کهن فارسي به نکاتي بر مي خوريم که درک مفهوم عبارت، بدون بهره گيري از کاربرد لغوي واژگان گويشهاي مختلف زبان فارسي دشوار و بعضا غيرممکن مي شود (در متن مقاله به نمونه هاي پراکنده اي از لغات نادر موجود در آثار متقدمان اشاره شده است). عدم توجه به معناي گويش پاره اي از لغات، بعضي از شارحان و مصححان و محققان را به اشتباه افکنده و اين اشتباه در تصحيح متون و شرح ابيات موثر اخلال ايجاد کرده است. گويش تاتي رايج در شمال خراسان از جمله گويشهايي است که لغات مشترک فراواني از آن را مي توان در متون کهن فارسي يافت و از اين طريق بسياري از دشواريهاي معنايي و رسم الخطي متون گذشته را حل کرد. در اين مقاله به نمونه هايي از اين موارد پرداخته شده است. توجه شارحان و محققان بدين نکته رهگشاست. |
| كليد واژه: گويش تاتي، تصحيح متون، شمال خراسان، گويشهاي ايراني |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |