بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

واژه مقاومت و پايداري همواره با ظلم ستيزي عجين شده است و آن را تداعي مي کند. اگرچه ادبيات پايداري در طول تاريخ پيشينه اي طولاني دارد، ولي گسترش ظلم و بي عدالتي و تقويت انگيزه دفاع از حق در شکل گيري و احياي آن نقش داشته است. از اين رو ادبيات پايداري اختصاص به سرزمين خاصي ندارد. در هنگامه نبرد، شاعران که ادراکات فراحسي قوي تري دارند، با تلاشي گسترده به سرودن شعر هاي مهيج و تحريک احساسات خفته مردم مبادرت مي ورزند که افزون بر تاثير گذاري در حوادث و رويدادها به سود مردم سرزمينشان، آثار ادبي ماندگاري از خود بر جاي مي گذارند. يکي از شاعران عرب در عرصه شعر پايداري، ايليا ابو ماضي است. عشق به سرزمين مادري، توجه به فلسطين، اسطوره مقاومت، آزاديخواهي و پايداري در برابر ظلم، خوش بيني و ايجاد اميد و مبارزه با بي هويتي و غفلت مردم، از مهم ترين جلوه هاي ادبيات پايداري در شعر اوست. ما در اين نوشتار برآنيم تا با تبيين اين مولفه ها، به معرفي افکار ايليا ابوماضي به عنوان يک شاعر متعهد در عرصه ادبيات پايداري بپردازيم.

 نسخه قابل چاپ