پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
شنبه 16 اردیبهشت 1391 12:19 PM
| 2 : كاوش نامه زبان و ادبيات فارسي (كاوش نامه) پاييز و زمستان 1387; 9(مسلسل 17):29-58. |
| استعاره در زبان عرفاني ميبدي |
| جبري سوسن* |
| * دانشگاه رازي كرمانشاه |
|
استعاره تاکنون بيشتر در شعر مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. در اين پژوهش به دنبال پاسخ به اين پرسش هستيم که استعاره در نثر عرفاني ابوالفضل رشيد الدين ميبدي چه کارکرد هايي دارد؟ براي يافتن پاسخ، کاربرد هاي استعاره را در متن نوبت سوم ده جلد تفسير کشف الاسرار، بررسي کرديم. يافته هاي پژوهش نشان مي دهند که جهان عرفاني کشف الاسرار از استعاره ساخته شده و تنها راه ورود به اين جهان، ادراک استعاره است. استعاره توانمند ترين ابزار زباني در بيان شناخت عارفانه ميبدي از هستي است که براي بيان معاني پيچيده، مبهم، عميق و گاه ناگفتني به کار گرفته مي شود. خلق زيبايي در سخن نيز نتيجه بديهي استعاري بودن زبان است. بنابر يافته ها کارکرد هاي استعاره به دو حيطه شناختي و زيبايي آفريني تقسيم شده است. کارکرد هاي شناختي استعاره در اين متن عبارتند از: تجسم مفاهيم انتزاعي، قابل شناخت ساختن مفاهيم و پديده هاي ناشناخته ،خلق معنا يا شبه معنا، روشنگري مفاهيم و انديشه ها، جاندار نماياندن مفاهيم و پديده ها، اقناع مخاطب، بيان عواطف عرفاني و توصيف. کارکرد هاي زيبايي آفرين استعاره نيز عبارتند از: خيال انگيزي، تناسبات تصويري، فشردگي معنا در کلام (ايجاز)، پويايي تصاوير، ابهام، تفسير پذيري. |
| كليد واژه: استعاره، نثر عرفاني، کشف الاسرار، ابوالفضل رشيد الدين ميبدي |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |