بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

وجود عنصر روايت (Narration) در ادبيات، دين، فلسفه، خاطرات و ... لزوم شکل گيري رشته اي جديد تحت عنوان «روايت شناسي» (Narratology) را سبب شد. مقوله زاويه ديد(Perspective- Point Of View)  بعنوان مهمترين وجه ساختار روايي، عنصر مرکزي بسياري از نظريه هاي ادبي از جمله نظريه ژرار ژنت (Gerard Genette) است. وي با کانون سازي، چه کسي روايت ميکند؟ و داستان از زاويه ديد چه کسي بيان ميشود؟ باعث شناخت شناسنده در مواجه با متن ميشود .
مثنوي مولانا از جمله آثار ارزشمند ادب پارسي است که شاعر در رسيدن به هدف عالي خود - تعليم - از عنصر روايت در آن بهره ميجويد. انتخاب کانون روايت متناسب، يکي از شگردها و ويژگيهاي سبکي مولانا، در داستانپردازي است که تنوع آن موجب پويايي و لذت بخشي روايت و متمايز شدن سبک  بيان مولانا ميشود.
نگارندگان در اين مقاله پس از بيان نظريه ژرار ژنت به بررسي مقوله زاويه ديد در داستان پادشاه و کنيزک و شگردهاي مولانا در اين زمينه ميپردازند.

 نسخه قابل چاپ