بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

در اواخر عهد قاجاربا ظهور انديشه هاي نو در آثار نويسندگاني چون زين العابدين مراغه اي، طالبوف و ميرزا ملکم خان و با تغيير مخاطبان اين آثار، سبک نثر متحول شده، طريق سادگي را پيش ميگيرد. «سياحتنامه ابراهيم بيک» ازنخستين آثار اين دوره به حساب مي آيد. در نوشته حاضر انديشه هاي تازه نويسنده، ذيل سه محور سياسي، اقتصادي و اجتماعي مورد بررسي قرار گرفته است، ضرورت وجود قانون، تلقي عدالت بعنوان پشتوانه بقاي حکومتها، تبيين اهميت مساله اقتصاد، ضرورت توسعه راهها و ايجاد خطوط آهن براي توسعه تجارت ملي، تاسيس کارخانه و بهره برداري از منابع طبيعي، تلاش براي رفع مفاسد اجتماعي و بهبود وضع بهداشت و آموزش همگاني از دغدغه هاي فکري نويسنده است که براي بيان آنها نثري خالي از صنعت را برگزيده است. بيان مفاهيم نو، او را به معادلسازي در برابر لغات بيگانه و گاه وامگيري از آن واميدارد. کاربرد زبان محاوره و خروج از قواعد دستوري رايج و عدم تطابق زمان افعال و برخي ويژگيهاي زباني ديگر، نثر او را به زبان محاوره بسيار نزديک ميسازد.

 نسخه قابل چاپ