بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

وحيد قزويني که امروزه شهرت چنداني ندارد، از شاعران، نويسندگان، مورخان و سياستمداران معروف دوره صفوي است. در ميان مجموعه اشعار او که شمار آنها را بيش از سي هزار دانسته اند، چند مثنوي نيز هست، از جمله مثنوي قابل توجه «خلوت راز» که اين مقاله با نگاهي سبک شناسي به بررسي آن پرداخته است. بررسي اين مثنوي نشان مي دهد که وحيد شاعري تواناست و به ويژه از قدرت تخيل بالايي برخوردار است و همين زمينه اي شده تا شعر او سرشار از انواع صور خيال و مضمون سازيهاي بکر و بديع باشد. او بر زبان نيز تسلط قابل توجهي دارد و پيآمد آن ترکيب سازيهاي بسيار و برجسته در شعر اوست، او مانند ديگر شاعران سبک هندي به لغات و مضامين عاميانه نيز توجه بسيار داشته است و بسي از واژه ها و باورها و آداب و رسوم عاميانه را در شعر او ميتوان ديد. با آموزه هاي عرفاني نيز سر و کار داشته و همين، مثنوي او را رنگي از عرفان و اخلاق نيز بخشيده است.

 نسخه قابل چاپ