پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
سه شنبه 12 اردیبهشت 1391 9:47 AM
| 17 : سبك شناسي نظم و نثر فارسي (بهار ادب) بهار 1391; 5(1 (پي در پي 15)):263-276. |
| هنر در شاهنامه |
| پرنيان موسي*,اميديان مهين,حسيني آبباريکي سيدآرمان |
| * گروه زبان و ادبيات فارسي، دانشگاه ايلام |
|
شاهنامه استاد طوس، حکيم ابوالقاسم فردوسي در بردارنده واژه هاي اصيل زبان پارسي است. يکي از اين واژه ها که بار معنايي گسترده اي در شاهنامه به دوش کشيده، واژه «هنر» است که 352 مرتبه در 337 بيت به کار رفته است. فردوسي در اثر خود، براي بهره گيري هر چه بيشتر از واژه هنر، آن را با ده ساختار و بيست و هفت ترکيب بکار برده؛ چنانکه اين واژه با بيش از هشتاد معني، در شاهنامه نمود يافته است. بدون شک آشنايي با بار معنايي چنين لغاتي، علاوه بر افزايش فهم ما از متون کهن، سبب غناي زبان ما نيز خواهد شد؛ بنابراين نگارندگان در اين جستار ميکوشند ابتدا پيرامون واژه هنر، معاني مختلف و سير تحول آن اطلاعاتي به دست دهند، سپس بار معنايي (مثبت و منفي) آن را براي مخاطبان و طبقات مختلف شاهنامه، با رسم نمودار بررسي نمايند؛ تا بدينگونه روشن شود که استاد طوس در اثر سترگ خود، واژه هنر را در چه مواردي بکار برده است. |
| كليد واژه: فردوسي، شاهنامه، هنر، معاني |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |