بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

پژوهشگران مسلمان از همان آغاز کتابت در سده دوم هجري به جمع آوري و تدوين ادب کهن عربي دست يازيدند، بر آن شرح و تعليق فراوان نگاشتند و در آثار خود سخت به آن تمثيل جستند. تدوين و گردآوري اشعار کهن در مجموعه هاي نفيس و ارزنده سبب شد تا شعر از گزند تحريف و دستبرد مجدد مصون ماند. در ميان منتخبات و جنگهاي شعري، شرح اعلم شنتمري بردواوين شعراي جاهلي که از روايات و گزيده هاي مفصل شعري آکنده است، بيش از ديگر شرحها شهرت يافت، چنانکه نويسندگان متاخر به نوشته ها و روايتهاي آن سخت استناد جسته اند. شرح احمد بن امين شنقيطي بر معلقات و دهها کتاب ادبي ديگر شاهد صادقي بر اين مدعاست. نگارنده در اين مقاله بر آن است تا به بررسي جنبه هاي گوناگون شرح اشعار شعراالسته الجاهليين بپردازد. 

 نسخه قابل چاپ