پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
یک شنبه 10 اردیبهشت 1391 9:37 AM
| 1 : دانشکده ادبيات و علوم انساني (تهران) بهار 1380; 1(1 (ضميمه)):1-10. |
| حديث ها در مثنوي |
| شهيدي سيدجعفر* |
| * دانشکده ادبيات و علوم انساني، دانشگاه تهران |
|
شيوه مولانا جلال الدين در سرودن مثنوي معنوي، تفسير و توضيح و حل مشکل هايي است که صدها سال پيش از حوزه هاي دانشمندان علوم اسلامي مطرح بوده است. مشکل هايي از نادرست فهميدن مساله هاي عقلي، برخاسته از قرآن کريم و حديث هاي رسيده از رسول اکرم (ص). آنچه در اينجا در معرض مطالعه و قضاوت خوانندگان محترم قرار مي گيرد، بحثي است که درباره استفاده مولانا از برخي حديث ها و نشان دادن دو سه نمونه از آن، چنانکه در جاي ديگر نوشته ام روش مولانا در طرح اين حديث ها روش و اعظان و مذکران قديم است. آنان آيه اي از قرآن يا حديثي از رسول (ص) و يا امامان (ع) را بر مردم مي خواندند و بحث درباره آن را آغاز مي کردند. نه به ماخذ داستان توجه داشتند و نه به درستي و يا نادرستي حديث، چرا که غرض گرفتن نتيجه اي بود که در آن بحث انتظار داشتند. |
| كليد واژه: حديث، آيه، رسول اله، وحي، محمد، جبرييل، داود، مولانا |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |