بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

مقاله حاضر به بررسي رابطه ذهن و زبان در بينش كلامي ـ عرفاني بهاء ولد اختصاص دارد. تنها اثري كه از بهاء ولد به يادگار مانده، "معارف " نام دارد كه از زباني هنري و تصويري برخوردار است؛ بدين معني كه در آن از ابزارهاي بلاغي و صور خيال به فراواني استفاده شده است. در اين جا كوشش بر آن بوده تا چگونگي تاثير جهان بيني بهاء ولد در شكل گيري زبان هنري او بررسي شود و در مورد تبادل صورت و معني با يكديگر از ديدگاه اين عارف برجسته نيز سخن به ميان آمده است.

 نسخه قابل چاپ