بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

حضرت آدم (ع)، در مثنوي بيانگر حركت سالكي است كه از آغاز معرفت به نهايت كمال مي رسد. آدم، پلّه پلّه از مقامات تبتل تا فنا به ملاقات الهي دست مي يابد. اين سيري كه مولانا از آدم بيان مي دارد برگرفته از قرآن و تفاسير آنست. آدم در مثنوي شيخ كاملي است كه از سوي خدا آمده است و با توبه و تضرع و دعا به سوي او باز مي گردد. مقام خليفت اللهي آدم (ع)، مشروعيت بخش، كار عارف است كه با سرلوحه قرار دادن اين مقام بواسطه شريعت كه آراستگي به اخلاق الهي است،‌ گام در طريقتي مي نهد كه او را خالي از نفس و تاريكيهاي آن مي نمايد تا سرانجام به حقيقت كه همان مقام خلافت الهي است، برسد.

 نسخه قابل چاپ