پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
یک شنبه 10 اردیبهشت 1391 9:31 AM
| 8 : دانشکده ادبيات و علوم انساني (تهران) تابستان 1380; 2(2 (ضميمه)):95-122. |
| دنياگريزي و جهان ستيزي در قطعات ابن يمين "فريومدي" |
| اكبري منوچهر* |
| * دانشکده ادبيات و علوم انساني، دانشگاه تهران |
|
يکي از راههاي بازشناخت انديشه ها و نوع نگرش و تلقي شاعران به جهان هستي شناخت رگه هاي فکري از بستر اشعار آنان است. در قطعات ابن يمين نوع تعريف و نگاه او به جهان و دنيا و فلک بخوبي ترسيم شدني است «دنيا گريزي و جهان ستيزي» از موضوعاتي است که در تمامي دواوين شعر فارسي مورد توجه شاعران بوده است. ابن يمين هرگز به جهان روي خوش نشان نداده و همواره از ناپايداري، بي وفايي، کينه ورزي فلک فرياد برآورده است با بيان تعابير و ترکيبهايي چون: جهان پرفن، سياه کاري فلک، دنياي سراب مانند، گردون دون نواز، فلک سفله پرور، چرخ بدعهد، دور ناموافق، سراي فريب و جهان چون گرگ پير در مي يابيم که در تفکر فلسفي ابن يمين نوعي واقع گرايي مشهود است. در ديوان حافظ، عطار سنايي، رودکي، نظامي، خاقاني، مسعود سعد سلمان و ديگران به مضامين مشترک و مشابهي نيز بر مي خوريم. |
| كليد واژه: ابن يمين، دنيا، جهان، بي وفايي، ناپايداري، بدعهدي |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |