بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

در شاهنامه، عنصر پادشاهي در آغاز براي پيروزي نيکي بر بدي تلاش مي کرد و وظيفه اش ايجاد نظم و نظارت بر آن بود و راستي و نظم، دين و راه يزدان تلقي مي شد که پادشاه بايد از آن محافظت مي کرد و در مقابل هر چه آنرا به خطر مي افکند به مبارزه برمي خاست اما از دوره گشتاسپ، تلقي که از دين نسبت به حکومت و جامعه بود دگرگوني بيشتري يافت و پادشاه بايد دين را مي آموخت و آنرا جزو ارکان اصلي حکومتش مي ساخت.

 نسخه قابل چاپ