بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

فوق عالم مريي و محسوس (ناسوت)، عالم نامريي و روحاني (لاهوت) است كه دست عقل از دامان آن عالم كوتاه است و ارتباط و اتصال به آن عالم، مخصوص اصفيا و برگزيدگان حق است كه انبيا و اوليا نام دارند. انبيا به واسطه عصمت و مقام وحي و رسالتي كه دارند و اوليا نيز بنا به جايگاه قدسي و قربي كه بر اثر موهبت الهي، تهذيب و ترويض نفس، موت ارادي و اتصال نفس ناطقه انساني به مبادي اوليه و ارتسام از آنها در نفس انساني برخوردارند و داشتن ايمان مستحكم و خالصانه، مصداق «الا ان اوليا الله لا خوف عليهم و لا هم يحزنون» هستند و از آنان به اذن و تاييد الهي و ثبات مراتب قرب،اعمال خارق العاده و غير معهودي - وراي علل و اسباب ظاهري - صادر مي شود كه معجزه و كرامت نام دارد. در اين مقاله، خوارق عادات (معجزات انبيا و كرامات اوليا) از ديدگاه عنقاي قاف معرفت - مولوي - در حماسه روحاني بشريت - مثنوي معنوي - مورد بررسي قرار مي گيرد.

 نسخه قابل چاپ