پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
پنج شنبه 7 اردیبهشت 1391 9:45 PM
| 11 : جستارهاي ادبي (مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني مشهد) بهار 1388; 42(1 (مسلسل 164)):237-249. |
| بررسي واژه دهيو (Dahyu) |
| معيني سام بهزاد* |
| * دانشگاه بوعلي سينا همدان |
|
بسياري از واژه هاي زبان فارسي به جهت نامشخص بودن ريشه و پيشينه آنها، بايد سير تحول آوايي شان، مورد بررسي قرار گيرد تا ريشه واژه ها، حتي به صورت فرضي معلوم گردد. واژه دهيو، يكي از واژه هايي است كه از ديرترين ايام، يعني از هندواروپايي تا فارسي نو، معاني متفاوتي در طول زمان به خود گرفته و در هريك از دوره ها، معني خاصي داشته است. در اين مقاله، كاربرد اين واژه در متون تاريخي و فرهنگ واژگان، بر اساس منابع كتابخانه اي، ذكر شده، آنگاه براي دستيابي به شكل آغازين واژه و ريشه آن، تحول آوايي و سير تحول آن از هندواروپايي تا فارسي نو، مورد بررسي قرار گرفته است. در پايان هم، از ميان ريشه هاي ارايه شده، بر حسب معني و سير تحول آوايي واژه، محتمل ترين ريشه را براي آن بازسازي كرده ايم. |
| كليد واژه: دهيو، دسيو، اوستا، يشت، فارسي باستان |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |