پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
سه شنبه 5 اردیبهشت 1391 2:50 PM
| 3 : پژوهشهاي ادبي تابستان 1382; 1(1):51-64. |
| انشانويسي فارسي در شبه قاره |
| رادفر ابوالقاسم* |
| * پژوهشگاه علوم انساني |
| پيشينه انشا نويسي در ايران به دوره ساساني مي رسد كه شامل اسناد رسمي و نيز نامه هاي خصوصي و بعضاً بيان سخنان بزرگان و نصايح اخلاقي و بندهاي ديني بوده است. پس از اسلام، انشا نويسي از زمان تكوين زبان فارسي دري د دوره يعقوب ليث صفاري آغاز مي شود و افرادي مثل محمد بن وصيف سگزي دبير رسائل يعقوب و سپس ابوالفضل بيهقي و منشيان ديگر آن را پي مي گيرند. با نفوذ زبان و ادبيات فارسي در شبه قاره، انشانويسي در كنار فرهنگ و دستور نويسي به گونه اي چشمگير مورد توجه اديبان و منشيان قرار گرفته است آثار فراواني در زمينه هاي گوناگون اين فن چون منشات، رقعات، مراسلات و مكتوبات پديد مي آيد كه به مراتب حجم اين آثار در شبه قاره خيلي بيش از ايران است. سبك اين آثار بيشتر مصنوع، همراه با سجع و قرينه و آراسته به صنايع لفظي و معنوي و گاه آوردن شعر در ضمن نثر است و تقريباً تمام ويژگيهاي سبك نثر مصنوع در منشات دوره تيموري ديده مي شود. البته منشاتي به زبان ساده هم در بين اين آثار وجود دارد |
| كليد واژه: انشا، مكتوبات، مراسلات، سبك، موضوع، شبه قاره، زبان فارسي. |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |