پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
دوشنبه 4 اردیبهشت 1391 4:57 PM
| 2 : پژوهشنامه علوم انساني تابستان 1380; -(30):15-38. |
| افول اقتدار غلام – سپاهيان در عصر ايلخانان |
| دلريش بشري* |
| * گروه تاريخ، دانشگاه تبريز |
|
در سلسله هاي حکومتي ايران بعد از اسلام بويژه سامانيان، غزنويان، آل بويه و سلجوقيان عناصر غلام – سپاهي همواره نقش ويژه اي هم در نظامي گري و هم در تحولات سياسي – ايفا کرده اند. ايجاد تنوع و رقابت در لشکريان، عدم اعتماد به بوميان و خويشاوندان قومي و قبيله اي، استفاده از قابليت هاي نظامي غلام – سپاهيان و اين نگرش که آنان به علت فقدان تعلقات اجتماعي مطيع تر مي باشند اساسي ترين عواملي بودند که نظام هاي سياسي را به استفاده از غلام – سپاهيان وا مي داشت. در ساختار نظامي ايلخانان است که حضور پر رنگ غلام – سپاهيان يکسره رخت بر مي بندد. عوامل متعددي در شکل گيري اين تحول نقش داشتند. با توجه به اينکه بردگي بيش از هر چيز ماحصل اسارت در جنگ ها بود، منشا اين تحول در نزد ايلخانان به بينش و عملکرد نظامي چنگيز (جد ايلخانان ايران) در رفتار با اسراي جنگي قبايل مغلوب بر مي گردد. کشتار فراگير اسرا و بازماندگان قبايل مغلوب، سياست ابداعي چنگيز در برخورد با اکثر دشمنان خويش بوده است. رشيدالدين برجسته ترين مورخ مغول به صراحت از اين ابداع چنگيز سخن مي گويد ... |
| كليد واژه: |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |