بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

برنامه هاي مدارس از لحاظ فلسفي بايد آيينه تمام نماي ارزش ها، خواست ها و انتظارات اجتماعي باشند و به همين دليل، شناسايي مسائل و نيازهاي اساسي اجتماعي محوري ترين عنصر در تصميم گيري محسوب مي شود. به عبارت ديگر هدف اصلي برنامه هاي مدارس اين است كه دانش آموزان را جامعه پذير كرده و آنها را با دانش، ارزشها، گرايش ها و مهارت هاي ضروري جهت زيست در جامعه آماده سازند.
عليرغم آنكه فلسفه نظام آموزش و پرورش، حصول به هدف هاي تربيت شهروندي است، دامنه اقدامات و مطالعات انجام شده در اين راستا، در داخل كشور بسيار ناكافي و نارسا است. مقاله حاضر از طريق بررسي ها و مطالعات ميداني بر آن است تا نشان دهد شهروند خوب بايد داراي چه ويژگي ها و خصوصياتي باشد. در اين راستا از طيف وسيعي از مطالعات انجام شده در زمينه مطالعات شهروندي بهره گرفته شده و سپس با استفاده از نظرات متخصصان تعليم و تربيت و علوم اجتماعي، اين مطالعات براي جامعه ايراني بومي سازي شده است و سرانجام ويژگي هاي ذيربط در سه قلمرو دانش مدني، توانش مدني و نگرش مدني طبقه بندي شده است. همچنين پژوهش حاظر به دنبال شناسايي ميزان توجه به تربيت شهروندي در مراحل تدوين، اجرا ارزشيابي برنامه هاي مدارس بوده است.
نتايج نشان ميدهد كه ويژگي هاي مورد نظر در سه حيطه كلي دانش مدني، توانش مدني و نگرش مدني، براي جامعه ايران مهم و اساسي ارزيابي شده است. همچنين داده ها نشان مي دهند كه در مراحل طراحي، اجرا و ارزشيابي برنامه ها توجه كمي به پرورش ارزش ها ي شهروندي مي شود و اصلاحات اساسي در اين راستا الزامي است.

 نسخه قابل چاپ