بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

عبدالرحيم بن شيخ ابوطالب نجار تبريزي، از روشنفكران برجسته و پر اثر عصر مشروطه گري ايران است. اين نوانديش ايراني يكي از پر كارترين متفكران ايران عهد قاجاريه است كه در راه ترويج انديشه هاي نو در ايران و جنبش آزادي خواهي تلاش فراواني كرد.
طالبوف طي عمر طولاني خود، دوراني را گذرانده كه بايد آن را دوران سلطه روزافزون غربي ها بر زندگي سياسي، اجتماعي و اقتصادي مردم ايران دانست. ضمن اين كه در همين دوره بود كه براي اولين بار مساله اخذ تمدن غربي به صورت جدي مطرح شد. از اين رو يكي از مهم ترين درون مايه هاي آثار وي اخذ تمدن غربي و در عين حال مخالفت با نفوذ استعمار است.
اگر چه طالبوف مانند ديگر انديشمندان اين دوره يكي از مدعيان اخذ تمدن غربي است، ولي با هر گونه الگوبرداري سطحي از غربي ها به شدت مخالف است و بر اين اعتقاد است كه در اخذ تمدن غربي بايد موضعي نقادانه داشت.
طالبوف به همان اندازه كه خواهان اخذ تمدن غربي است از دول استعمارگر اروپايي انتقاد مي‌كند و پيرامون سياست هاي استعماري روس و انگليس و گاهي فرانسه اطلاعات كافي در اختيار هم ميهنان خود قرار مي دهد.
مقاله حاضر مي‌كوشد نگرش طالبوف تبريزي را درباره دو رويه تمدن بورژوازي غرب بيان كند.

 نسخه قابل چاپ