پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1391 9:48 PM
| 7 : پژوهشنامه ادب غنايي (زبان و ادبيات فارسي) پاييز و زمستان 1388; 7(13):149-170. |
| زاهد تبريزي و غزل غنايي او |
| واثق عباسي عبداله,مشهدي محمدامير,مرادقلي سهيلا |
|
ميرزا قاسم فرزند ميرزا محسن تبريزي معروف به زاهد از سخنوران و شاعران نيمه دوم سده يازدهم هجري است که در عهد شاه سليمان صفوي در اصفهان زندگي مي کرده است. تاريخ دقيق ولادت او روشن نيست. نسخه خطي کليات ديوان او شامل: غزليات، قصايد، رباعيات، مثنوي سفينه النجات و منشآت مي باشد. ميرزا طاهر نصرآبادي که از معاصران وي بوده شرح حال و آثار او را در تذکره خويش آورده است. از اشعاري که در مدح و منقبت رسول مکرم اسلام به ويژه حضرت مولي الموحدين علي بن ابي طالب دارد، چنين برمي آيد که وي بر مذهب اماميه اثني عشري بوده است. در غزل هاي شيرين و دلنشين زاهد، رقت احساس، روح غنايي، مضامين بلند و روشن، خيال انگيزي و ديگر ويژگي هاي سبک هندي موج مي زند. بينش ژرف و تخيل قدرتمند زاهد در آفرينش صور خيال به همراه توان احضار واژگان بلورين و مناسب در يک سلسله تـداعي معاني پر رمز و راز بي نظير است. |
| كليد واژه: زاهد تبريزي، غزليات، شعر غنايي، سبک هندي |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |