0

بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

 
mehdi0014
mehdi0014
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : مرداد 1389 
تعداد پست ها : 287351
محل سکونت : آ.غربی-سولدوز

پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
شنبه 2 اردیبهشت 1391  11:04 PM

 7 : پژوهش هاي زبان شناسي (مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني اصفهان) بهار و تابستان 1389; 2(1):97-114.
 
از بين رفتن بعضي امکانات تصريفي فعلي در زبان فارسي جديد و پيامدهاي آن
 
منصوري مهرزاد*
 
* گروه زبان شناسي دانشگاه شيراز
 
 

تصريف و واژه سازي از مولفه هاي اصلي نظام صرفي زبان به شمار مي روند. تصريف ناظر بر استفاده از وندها براي باز نمودن روابط دستوري، نحوي است. در اين تحقيق ما به استفاده از وندهاي تصريفي فعلي در فارسي جديد (فارسي دوره اسلامي) توجه مي کنيم. در اين دوره به خصوص بعد از قرن ششم، هفتم هجري، وند تصريفي فعلي جديدي به زبان فارسي اضافه نشده است، در عوض تعداد زيادي از وندهاي تصريفي نيز از رواج افتاده اند. مهمترين وندهاي فعلي منسوخ شده عبارتند از: پسوند «ي « شرطي و استمراري، پسوند «ست» براي ساخت ماضي نقلي، پسوند امر - ا، پسوندهاي دعايي - اد و - ا . علاوه بر حذف وندها، کاربرد بعضي امکانات تصريفي فعلي مثل پيشوندهاي مي- و بـ - نيز در اين دوره کاهش يافته است. ما در اين تحقيق ضمن به دست دادن شواهد مختلف از متون متقدم، به اين حذف ها و کاهش ها در نظام تصريفي اشاره خواهيم کرد و نشان خواهيم داد که زبان فارسي حداقل در نظام فعلي گرايش زيادي به تحليلي شدن داشته است. اضافه شدن کلمات نقشي جديد (مثل فعل کمکي «داشتن») با استفاده از فرايند دستوري شدگي نيز مويد اين مطلب است.

 
كليد واژه: تصريف، فعل، زبان شناسي تاريخي، دستوري شدگي، فارسي جديد
 
 

 نسخه قابل چاپ

 
 
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها