بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

متون صوفيانه با وجود رمز و رازها و پيچيدگي هاي معنايي و مفهومي و نيز بهره گيري از زبان نمادين ، آهنگين، سحر آميز و تأثير گذار، از ساير متون (ادبي و غيرادبي ) آشکارا ممتاز و متفاوت هستند . عده اي اين تفاوت را صرفاً در ساختار زباني اين متون ديده و رموز معنايي آن را نيز برخاسته از همان زبان ويژه دانسته اند. بر خلاف ديدگاه فوق، در اين نوشته به تقدم مفه وم و معني بر زبان در متون صوفيه تأکيد شده و نشان داده مي شود که کشف، فهم، تأويل و انشراح معني، مقدم بر الفاظ و تناسبات زباني است . هر چند دريافت هاي تازه مبتني بر شهود معني و مفهوم، خود زبان تازه اي را به وجود مي آورد که البته با ساير زبان ها متفاوت است . بدين منظور فهم و تفسير مفسران عامه از يک آيه قرآن کريم، با فهم و تأويل صوفيان خراساني و پس از آن ابن عربي در فصوص الحکم مورد بررسي قرار گرفته است . حاصل اين نوشته و تحقيق علاوه بر اثبات تقدم معني بر لفظ و انديشه بر زبان در متون صوفيه، نشان دادن سير و تحول تکويني تأويل عرفا از آيات قرآن کريم تا زمان ابن عربي و تأثير و تأثر آنها از يکديگر ميباشد.

 نسخه قابل چاپ