بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

حکايت "جدال سعدي با مدعي" يكي ازحكايت هايي است كه تحت تاثير مقامه نويسي در ادبيات عربي و فارسي آفريده شده است. سعدي در خلق حکايت فوق علاوه بر آثار اهل تصوف پيش از خود، از کتاب« احياءعلوم الدين » امام محمد غزالي تأثير گرفته و مسأله رايج در نزد صوفيه؛ يعني فقر و غنا و رجحان يکي بر ديگري را مورد توجه قرار داده است. به نظر مي آيد آنچه اهل تصوف و به ويژه غزالي درباره فقر و غنا گفته اند، ذهن وقاد سعدي را قانع نکرده و خود با طرح ريزي مقامه اي جدلي مي خواهد اصالت و برتري غنا را بر فقر اثبات کند. در اين مقاله بدون توجه به شيوه استدلال و محتواي براهين طرف هاي درگير، عناصر ساختاري متن از نظر شخصيت پردازي، نحوه روايت، ساختار متن در سطوح آوايي، توازن واژگاني، توازن نحوي و انسجام دستوري، واژگاني و پيوندي مورد بررسي قرار گرفته است. هر چند ساختمان حکايت قوي است، ولي در آن اصول اساسي گفتگو يعني؛ رعايت ادب و احترام و دادن فرصت کافي به طرف مقابل، رعايت نشده است.

 نسخه قابل چاپ