بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

شعر و موسيقي ارتباط تنگاتنگي با يکديگر دارند . اما امروزه به دليل گسترش فراواني که هر يک از آنها يافته اند، از هم جدا شده اند. با وجود اين، هنوز هم بين شعر و موسيقي پيوندي ديرينه برقرار است؛ به گونه اي که هر کدام بدون ديگري ناقص و نارسا است . به ويژه ، موسيقي که بدون شعر طراوت لازم را ندارد . در اين مقاله سعي شده است اصطلاحات موسيقي مستعمل در ديوان خواجو مورد بررسي قرار گيرد و ارتباط بين نغمات موجود مقام ها، شعبه ها و آوازها تبيين شود . به اين معنا که اگر اشاره کرده است، تقارن اين دو اصطلاح در کنار « اصفهان » و « راست » شاعر مثلاً در بيتي به مقام يکديگر از روي تصادف نبوده است، بلکه شاعر به ارتباط موسيقي اين دو مقام و تناسب نغمات بين آنها نظر داشته است . در اين راستا براي اثبات گفته خويش از کتب قديم موسيقي نظير « مقاصدالالحان » و« جامع الالحان » مراغي و« بحورالالحان » فرصت الدوله شيرازي و کتب امروزي موسيقي و مقالات موجود استفاده گرديده است.

 نسخه قابل چاپ