بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

سبک، شيوه ي خاصي است که نويسنده يا شاعر براي بيان مفاهيم خود در اثر ادبي به کار مي برد. در مورد سبک از گذشته تاکنون تعاريف گوناگوني ارايه شده است. اين اصطلاح در حال حاضر در مورد روش هايي به کار مي رود که از طريق به کار بردن فنون و مفهوم هاي زبان شناسي به مطالعه تحليلي ادبيات مي پردازد. همچنين زاويه ديد، مسايل زباني، چگونگي شخصيت پردازي و چند و چون جهت گيري درون مايه را تعيين مي کند. ويژگي اصلي آثار محمود دولت آبادي بويژه در رمان «جاي خالي سلوچ» توجه به زبان و ساختار ادبي متن است. به عنوان نمونه، واژه هاي محلي و قومي که دولت آبادي در اين رمان به کار گرفته، خصلت اصلي زبان باستانگراي او را آشكار مي سازد كه وام گرفته از کتاب هايي مانند تاريخ بيهقي و تاريخ بيهق است.
نگارندگان در اين مقاله کوشيده اند با بررسي ساختار ادبي و زباني اين رمان از جمله: واژگان، تصاويرخيال، تنوع جمله ها، ضرباهنگ، تکرار، انسجام، تأکيد و…خصوصيات سبک شناسيک آنرا نمايان سازند.

 نسخه قابل چاپ