پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
جمعه 1 اردیبهشت 1391 7:55 PM
| 7 : پژوهش زبان و ادبيات فارسي پاييز 1388; -(14):147-171. |
| بررسي انتقادي معنا و انديشه هاي بيدل در آيينه يک غزل |
| محمدي علي* |
| * گروه زبان و ادبيات فارسي، دانشگاه بوعلي سينا همدان |
|
آوازه و بزرگي بيدل تنها به شيوه بيان و پيچ و خم هاي زباني او ختم نمي شود، بلکه برخي از شکوه و جلال و جذابيت شعر او به انديشه اش مربوط است که به مثابه زبانش پر رمز و راز است. اگر بپذيريم که در حوزه معنا و انديشه بيدل نيز برجستگي و خصوصيت هاي سبکي هست، مي توان پرسيد که اين دگرگوني ها در قالب غزل چگونه خود را نشان داده است؟ اگر غزل، آيينه تغزل و سخنان غنايي است، عشق و انديشه در آن چگونه با هم گره خورده است؟ آيا از نظر انديشه مي توان غزل بيدل را نوعي غزل خاص ناميد؟ در اين مقاله با طرح يکي از غزل هاي پرآوازه بيدل، به نقد انديشه هاي مندرج در اين غزل پرداخته ايم. حاصل اين پردازش نيز اين است که چنان که شعر سبک هندي در قالب گفتار و فرم متحول و دگرگون شده است، از جهت انديشه و فکر نيز اين تحول در نمونه هاي بارز شعر سبک هندي که سروده هاي بيدل يکي از نمايندگان پرآوازه آن است، ديده مي شود. |
| كليد واژه: غزل، بيدل، پارادوکس معنا، بيدل دهلوي |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |